Palliatieve sedatie meestal uitgevoerd door artsen zonder veel ervaring

Commentaar SIN-NL
Schokkend. Juist in de laatste levensfase waar de uiterste zorgvuldigheid door artsen geboden is, onthouden artsen doodzieke mensen en hun naasten noodzakelijke info en deskundige begeleiding. Waarom weigert 90% van de artsen die palliatieve sedatie toepassen om de consultatieteams om advies en overleg te raadplegen?
Hoe haal je het als professional in je hoofd om zo eigengereid op te treden, ego, narcisme?
Zelf heeft Sophie Hankes, vz van SIN-NL het meest verschrikkelijke meegemaakt: palliatieve sedatie zonder verzoek en instemming van haar vader, noch van haarzelf en beeindiging van het leven van haar vader Lubertus Hankes z” zonder verzoek en instemming van haar vader, noch van haarzelf: oftewel moord gepleegd door arts Ben Zylicz. Nooit heeft Z. daarvoor verantwoording afgelegd, nooit heeft hij uitleg gegeven, nooit heeft hij excuses aangeboden. Z. zwijgt en is vertrokken naar een hospice in Engeland waar hij ook als arts functioneert……

http://www.skipr.nl/actueel/id16080-voer-ruggespraak-bij-palliatieve-sedatie-.html
8 oktober 2013 door: Skipr Redactie
‘Voer ruggespraak bij palliatieve sedatie’
Medici zouden veel vaker ruggespraak moeten houden bij palliatieve sedatie. Veel artsen, verpleegkundigen en verzorgenden voeren het uit, maar niemand is er echt in gespecialiseerd. Daarom zouden professionals die palliatieve sedatie toepassen, veel meer de daartoe beschikbare consultatieteams moeten raadplegen. Dat gebeurt nu nog maar in 10 procent van de gevallen. Dat zei een woordvoerster van het Integraal Kankercentrum Nederland dinsdag naar aanleiding van een bericht in de Volkskrant.
Bij palliatieve sedatie worden terminaal zieke mensen in hun laatste levensweken in slaap gebracht om hun lijden te verzachten. Het is niet hetzelfde als euthanasie, want het doel van de sedatie is niet dat ze overlijden. De dood moet natuurlijk komen, maar de laatste levensdagen moeten wel iets aangenamer verlopen.
Gebrek aan ervaring
Volgens IKNL doen heel veel medische professionals wel eens aan palliatieve sedatie, maar doen ze dat allemaal zo weinig (bijvoorbeeld een keer per jaar), dat niemand er echt veel van weet. Daarom is het volgens de woordvoerster van belang dat consultatieteams vaker worden geraadpleegd. “Medici kunnen bij de teams terecht over een situatie waar ze zelf niet uitkomen, maar ze kunnen ook gewoon bellen om het beleid dat ze bedacht hebben te overleggen. Om te sparren: heb ik het goede besluit genomen?” (ANP)