Elektronisch voorschrijven kan medicatieschade verminderen

Commentaar SIN-NL
Dit rapport Vermijdbare en niet-vermijdbare medicatiegerelateerde schade in het ziekenhuis* was nog niet beschikbaar voor ons ten tijde van het schrijven van het commentaar.
Dit geldt ook voor deze samenvatting:
Vermijdbare en niet-vermijdbare medicatiegerelateerde schade in het ziekenhuis* Preventable and Non-Preventable Adverse Drug Events in Hospitals abstract
Deze is inmiddels wel beschikbaar, zie onderaan.

Via het NIVEL is immers bekend dat medische dossiers veelal niet correct, noch volledig zijn.
Controle van de medische dossiers door patienten en slachtoffers van medicatie vindt immers niet plaats.
Ook zwijgt dit artikel op Skipr over de uitkomsten van het HARM onderzoek uit 2006 dat nb aangaf dat per jaar circa 1260 patienten in Nederland overlijden door bijwerkingen van medicijnen en dat 19.000 van de 41.000 ziekenhuisopnames door medicijnenbijwerkingen vermijdbaar waren!!! Voor meer conclusies uit het HARM rapport zie powerpoint nr 5 en hieronder*.
Uit rapportages en eigen ervaring weten wij maar al te goed hoe verschrikkelijk bijwerkingen van medicijnen kunnen zijn.
28 december 2012 door: Skipr Redactie bron: www.skipr.nl
Medicatieproblemen vaak niet te vermijden
De meeste geneesmiddelgerelateerde ziekenhuisopnames worden veroorzaakt door niet-vermijdbare bijwerkingen. Ook zijn de bijwerkingen meestal niet ernstig. Dat blijkt uit onderzoek onder leiding van het UMCG.
De onderzoekers van het UMCG, het Erasmus MC en het TweeSteden ziekenhuis in Tilburg constateren dat onderzoek naar geneesmiddelgerelateerde problemen vooral gericht is op het voorkomen van problemen, meer in het bijzonder medicatiefouten. Minder aandacht is er voor medicatieproblemen die ontstaan als gevolg van bijwerkingen die niet te voorkomen zijn.
Risicofactoren
Uit het onderzoek komt naar voren dat bijna zes van de tien onderzochte patiënten problemen ondervindt. In 88 procent van de gevallen gaat het om niet-ernstige, niet-vermijdbare bijwerkingen. Het betreft hier ondermeer obstipatie, diarree, benauwdheid, verhoogde kans op bloedingen, misselijkheid en duizeligheid. Bij zowel vermijdbare als niet-vermijdbare problemen spelen dezelfde risicofactoren. De hoeveelheid medicijnen, de opnameduur en comorbiditeit leiden in beide gevallen tot hogere risico’s .
Elektronisch voorschrijven
Uit het onderzoek blijkt dat het gebruik van een elektronisch voorschrijfsysteem het aantal medicatiefouten kan verminderen en daarmee mogelijk ook het aantal vermijdbare bijwerkingen. Verder constateren de onderzoekers dat vroege signalering en interventie het welzijn van patiënten kunnen verbeteren.
*HARM-rapport nov. 2006  41.000 ziekenhuisopnames door medicatiefouten.
Totaal overleden 2050 personen.
19.000 opnames vermijdbaar.
Hiervan overleden 1254 personen, onnodig.
Circa 85 miljoen euro onnodige kosten.
Onvoldoende uitwisseling van patiënt gegevens tussen artsen en apothekers.
Medicatiefouten door huisartsen in ziekenhuizen en verpleeghuizen onbekend…..
————
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21981436

Drug Saf. 2011 Nov 1;34(11):1089-100. doi: 10.2165/11592030-000000000-00000.
Preventable and non-preventable adverse drug events in hospitalized patients: a prospective chart review in the Netherlands.

Dequito AB1, Mol PG, van Doormaal JE, Zaal RJ, van den Bemt PM, Haaijer-Ruskamp FM, Kosterink JG.
Author information

Abstract

BACKGROUND:

Medication safety research and clinical pharmacy practice today is primarily focused on managing preventable adverse drug events (pADEs). Determinants of both pADEs and non-preventable adverse drug reactions (ADRs) have been identified. However, relatively little is known on the overlap between these determinants and the balance of preventable and non-preventable harm inpatients experience in modern computerized hospitals.

OBJECTIVE:

The aim of this study was to analyse the prevalence of pADEs and non-preventable ADRs as well as the determinants, including multimorbidity, of these ADEs, i.e. both pADEs and ADRs.

METHODS:

Adverse events experienced by patients admitted to two Dutch hospitals with functioning computerized physician order entry (CPOE) systems were prospectively identified through chart review. Adverse events were divided into pADEs (i.e. as a result of a medication error) and non-preventable ADRs. In both cases, a causal relationship between adverse events and patients’ drugs was established using the simplified Yale algorithm. Study data were collected anytime between April 2006 and May 2008 over a 5-month period at each hospital ward included in the study, beginning from 8 weeks after CPOE was implemented at the ward.

RESULTS:

pADEs and non-preventable ADRs were experienced by 349 (58%) patients, of whom 307 (88%) had non-preventable ADRs. Multimorbidity (adjusted odds ratio [OR(adj)] 1.90; 95% CI 1.44, 2.50; OR(adj) 1.28; 95% CI 1.14, 1.45, respectively), length of stay (OR(adj) 1.13; 95% CI 1.06, 1.21; OR(adj) 1.11; 95% CI 1.07, 1.16, respectively), admission to the geriatric ward (OR(adj) 7.78; 95% CI 2.15, 28.13; OR(adj) 3.82; 95% CI 1.73, 8.45, respectively) and number of medication orders (OR(adj) 1.25; 95% CI 1.16, 1.35; OR(adj) 1.13; 95% CI 1.06, 1.21, respectively) were statistically significantly associated with pADEs and ADRs. Admission to the gastroenterology/rheumatology ward (OR(adj) 0.22; 95% CI 0.06, 0.77; OR(adj) 0.40; 95% CI 0.24, 0.65, respectively) was inversely related to both pADEs and ADRs. Other determinants for ADRs only were female sex (OR(adj) 1.77; 95% CI 1.12, 2.80) and use of drugs affecting the nervous system (OR(adj) 1.83; 95% CI 1.09, 3.07). Age was a significant determinant for pADEs only (OR(adj) 1.07; 95% CI 1.03, 1.11).

CONCLUSIONS:

In this study more than half of the patients admitted to the hospitals are harmed by drugs, of which most are non-serious, non-preventable ADRs (after the introduction of CPOE). Determinants of both pADEs and ADRs overlap to a large extent. Our results imply the need for signalling early potential adverse events that occur during the normal use of drugs in multimorbid patients or those in geriatric wards. Subsequent therapeutic interventions may improve the well-being of hospitalized patients to a greater extent than focusing on errors in the medication process only.