Boek Diana Melis over medische missers gynaecologe en uroloog STZ ziekenhuis

DianaMelisRenskeLeijten

Links: Renske Leijten (SP) rechts: Diana Melis 10 juni 2016

medische missers cover diane melis

 

Titel: Medische missers? De complicatie-theorie als drogreden!
door Diana Melis

Recensie:
Complimenten! Helder en vlot geschreven.
Schokkend te lezen hoe onzorgvuldig en onprofessioneel deze vrouw door de gynaecologe en uroloog geopereerd is.
Wat een lijden en wat verschrikkelijk dat zij zoveel gevolgen had van de ernstige fouten.
De geplande verwijdering van de baarmoeder bij Diana (47 jaar)  in 2013 – in principe een routine operatie- leidde tot vier hersteloperaties!
De gynaecologe heeft de operatie zeer ondeskundig uitgevoerd, waardoor Diana ernstig incontinent van urine werd. 
Ook  de uroloog maakte ernstige fouten bij de operatie om de incontinentie op te heffen, waardoor Diana nb maanden een stoma nodig had, voor afvoeren van de ontlasting.

De operaties vonden nb plaats in een ziekenhuis dat lid is van de Samenwerkende Topklinische opleidings Ziekenhuizen.
Diana is zelf opgeleid als verpleegkundige maar werkte als zzp-ster in ouderenzorgtraining.
Haar levenspartner heeft een hoge functie als consultant in de gezondheidszorg.

De vraag is hoe was dit mogelijk, wat is er precies gebeurd en hoe merkwaardig dat de hersteloperatie van de uroloog ook zo onprofessioneel uitgevoerd werd.
Helaas wordt Diana zoals zovele slachtoffers van medische fouten voorgelogen dat de negatieve gevolgen van de operaties door de gynaecologe en de uroloog complicaties zijn. 
Dit is een duidelijke drogreden.
De Consumentbond schrijft hierover :
Het onderscheid tussen een medische fout en een complicatie is in praktijk niet altijd te maken is. Het verschil tussen de twee is dat een complicatie een realistisch risico is dat altijd kan optreden bij een ziekte of ingreep (bijvoorbeeld een wondinfectie na een operatie of een bijwerking van een medicijn). Bij een medische fout is de schade te wijten aan een tekortkoming van de arts of andere hulpverlener(s).

SIN-NL licht toe: complicaties zijn bekende negatieve bijwerkingen/gevolgen van medisch ingrijpen waarover de arts je voorafgaand aan de ingreep hoort in te lichten.
De zware incontinentie en de noodzaak voor een stoma voor ontlasting zijn absoluut geen bekende bijwerkingen/gevolgen, integendeel het zijn zeer uitzonderlijke negatieve gevolgen, die nb vermeden hadden kunnen en moeten worden.

Het is heel bijzonder dat Diana in hetzelfde ziekenhuis goede hersteloperaties door één chirurg kreeg. Veelal laten artsen hun slachtoffers in de steek, krijgen ze na de medische fout geen informatie, geen diagnostiek en geen herstelbehandeling.
Deze slachtoffers moeten vaak jarenlang op zoek naar adequate medische hulp en komen uiteindelijk terecht  bij een academisch ziekenhuis of bij een arts in het buitenland, vaak België of Duitsland.

Artsen benoemen de medische fout vaak als : “ heel veel pech hebben” om het woord medische fout te vermijden en ze zeggen: “het gaat wel over.”  Dit gebeurde ook bij Diana.
Het gaat niet om pech hebben, maar om volstrekt onprofessioneel en ondeskundig handelen door falende nalatige incompetente artsen. Het ging niet  vanzelf over, zoals zovele ernstige medische fouten.

Ook is het heel bijzonder dat de klachtencommissie haar klachten grotendeels gegrond- 6 van de 8- verklaarde. Dit gebeurt vrijwel nooit. Klachtencommissies zijn niet onafhankelijk is aan SIN-NL door de toenmalige plaatsvervangend Inspecteur Generaal IGZ Nico Oudendijk al bevestigd in 2007!

Diana is de eerste die net als SIN-NL de lezer attendeert op de houding van de zorgverzekeraar die alle facturen die door de medische fout veroorzaakt zijn klakkeloos vergoedt. Dit is totaal onterecht. 
Diana stelt voor dat de rekening niet aan de patient wordt gestuurd maar  aan de veroorzaker  die uiteraard de factuur moet betalen.
 In 2006 werd voorgesteld in het Harvard report : 
When Things Go Wrong: Responding to Adverse Events om de facturatie uit te stellen en niet aan de getroffen patient te sturen.

Uiteraard heeft Diana de grootst mogelijke moeite om haar dossier te ontvangen ondanks de wettelijke verplichting hiertoe op grond van de Wet Geneeskundige Behandelings Overeenkomst art 456. Ze moet anderhalf jaar wachten!
Artsen en ziekenhuizen proberen uit alle macht te voorkomen dat slachtoffers van medische fouten hun dossier volledig en correct in handen krijgen.
Diana  adviseert aan patiënten volkomen terecht om de aansprakelijkheidsverzekeraar geen volledige toestemming voor inzage in het dossier te geven, maar eerst zelf kopieën te ontvangen, deze door te nemen en dan door te sturen.

Aan het einde van het boek memoreert zij hoe zij geen hulp kreeg van de NPCF, de Inspectie Gezondheidszorg, de NZa, het CBP en de Consumentenbond. Dit bevestigt helaas de ervaringen van alle slachtoffers die zich bij SIN-NL melden.

Het voorstel van Diana voor een black box en een video opname in de operatiekamer breiden wij uit tot reguliere consulten en onderzoeken.

SIN-NL benadrukt nogmaals het belang van de conclusie van Diana: medische fouten horen niet beloond te worden. Zie ook de website van Diana: www.medischemissers.nu
Hier staat informatie over haar boek en vermeldt zij diverse links.

Overigens is het opvallend dat Diana de tweede verpleegkundige is wiens klachten bij de klachtencommissie grotendeels gegrond werden verklaard en een boek schreef over de medische fouten bij haar.
Gonda Hervaud is ook verpleegkundige, zij schreef een boek over medische fouten bij haar man Pierre Hervaud, hersentumorpatient, overleden in 2013. Ook bij haar verklaarde de klachtencommissie diverse klachten gegrond.

Terzijde:
Kijk voor 

patiëntenrechten en plichten van artsen op sin-nl.org
, waar U informatie vindt over de Wet Geneeskundige Behandelings Overeenkomst  WGBO en Wet Kwaliteit, Klachten, Geschillen  Zorg WKKGZ alsmede adviezen na medisch fouten.