Zorgincident heeft grote impact op slachtoffers van medische fouten.

Erkenning: Ik ben een zorgincident. Maar veel artsen oa dr K. van het UMCG weigeren dit al jaren te erkennen, ondanks de feiten en medische documenten.

Door een ernstige medische fout door twee neurochirurgen werd ik vrijwel volledig invalide. Er is sprake van permanente schade. Dit is onbeschrijflijk erg. In plaats van beter te worden, is de kwaliteit van mijn leven verschrikkelijk slecht geworden: rolstoelafhankelijk en afhankelijk van hartritme- en hypertensiemedicatie alsmede van dagelijkse assistentie.

Maar bijna nog erger is het feit dat beide neurochirurgen en vrijwel alle artsen die ik om hulp vroeg, de medische fout en gevolgen voor mij doodzwijgen. Dit betekent:
Zij weigeren eerlijke informatie te geven, adequate diagnostiek en/of herstelbehandeling, voorzover mogelijk te geven.
En ik ben niet het enige slachtoffer van een medische fout, die doodgezwegen wordt.
Er zijn duizenden anderen in Nederland en honderdduizenden wereldwijd.

Artsen zijn namelijk bang om aansprakelijk te zijn, dus zwijgen ze over hun eigen fouten en over elkaars fouten. Meedogenloos en gewetenloos.
Dus komen ze er mee weg.
Zoveel impact heeft een medische fout op een falende zorgverlener.

Posttraumatische stressstoornis? Ach arme artsen.
Er is een oplossing!
Ik kan jullie adviseren om gewoon eerlijk te zijn naar je patiënten en slachtoffers van medische fouten en hen de adequate medische zorg te geven oftewel open disclosure and adequate remedial medical care.
Daarmee bereik je een win-win situatie, je behoudt de therapeutische relatie met je patiënt en je kunt nog leren van je fout ook, niks posttraumatische stressstoornis.

Maar als eerste voorwaarde geldt dat jij als arts wel moet erkennen dat je een fout hebt gemaakt, pas dan kan erkend worden dat er sprake is van een tweede slachtoffer.

 


bron: nu.nl

‘Zorgincident heeft ook grote impact op artsen’

Onverwachte gebeurtenissen bij het werk in ziekenhuizen, met soms ernstige gevolgen voor de patiënt, hebben vaak ook grote impact op artsen en andere zorgverleners. Veel mensen in de zorg die zoiets meemaakten, hebben last van symptomen die lijken op die van posttraumatische stressstoornis.

Onderzoek onder 5137 medisch specialisten, verpleegkundigen en paramedici in negentien Nederlandse ziekenhuizen, heeft dat volgens artsenblad Medisch Contact uitgewezen.
De onderzoekers stellen dat er te weinig aandacht is voor de zogenoemde ‘second victims’ van incidenten. Ruim 80 procent van de ondervraagde personen gaf aan ooit een of meer keer persoonlijk betrokken te zijn geweest bij een onbedoelde gebeurtenis die tot schade heeft geleid of nog zou kunnen leiden.
Bijna een derde van de zorgverleners maakte een of meerdere gevallen mee die leidden tot het overlijden van of permanente schade voor de patiënt.
Symptomen
Meer dan de helft beschrijft symptomen als hyperalertheid, schaamte, twijfel over kennis en kunde, stress en zich angstig voelen. Meer dan 20 procent zegt langer dan twee maanden last gehad te hebben van flashbacks; een symptoom van een posttraumatische stressstoornis.
Zorgverleners geven verder aan dat ze behoefte hebben aan erkenning van de impact van de gebeurtenis op hen.
Door: ANP

Delen:Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someone