Ach artsenkrant NRC acht het noodzakelijk om nu op te komen voor de arme ziekenhuizen, getuige het artikel dd 17 november 2008 onder de titel: Wéér een standje voor de zorg met als ondertitel Inspectie voor Gezondheidszorg zit falende ziekenhuizen op de huid.
Wonderbaarlijk hoe meelevend de journalist Frits Baltesen in zijn artikel beschrijft dat de ziekenhuizen zoveel kritiek krijgen van de Inspectie dat we bijna medelijden met hen zouden moeten krijgen. Hij kan ook niet tellen want hij schrijft dat de Inspectie minimaal é'n keer per maand hard uit haalt naar de ziekenhuizen. Dat is niet waar.Getuige de opsomming waren er geen kritische geluiden in mei, juli, augustus en september 2008. Bovendien is de vraag welke waarde wij moeten hechten aan de publicaties van de Inspectie.
Het lijkt nameljk hard op veel geschreeuw en weinig wol en vooral zeer selectieve verontwaardiging.
Op zich is het natuurlijk waardevol dat er nu eindelijk enige openheid komt ove het disfunctioneren van de medische sector, mn van onze vrienden de artsen. Maar de Inspectie blijft toch naar onze mening erg haar best doen om de kern van de problematiek te verhullen: te weten de structurele ernst van de situatie van medische fouten, zowel qua inhoud/gevolgen als qua hoeveelheid.
Prof Wim Groot hoogleraar gezondheidseconomie Universiteit Maastricht toont zich wat dat betreft in het artikel reëeler. Zijns (en ons insziens) vallen er te veel vermijdbare doden. Hij zwijgt helaas over de werkelijke aantallen en hij zwijgt ook over het aantal vermijdbare invaliden. Het Nivel/Emgo rapport uit 2007 is beslist misleidend, zoals ook door dezelfde Inspectie in het openbaar werd verkondigd.
Hoofdinspecteur dr Jan Vesseur zei dat de cijfers zeker 2 a 3 keer hoger lagen.
Groot zegt terecht dat meer richtlijnen, discipline en training noodzakelijk zijn. Wij zijn van mening dat het vooral gaat om discipline. en sancties. Nu zijn de artsen nog alleenheerser op hun afdeling, niemand kan hen letterlijk wat maken. Patienten zijn totaal aan hen overgeleverd. Iedere vorm van adequate controle ontbreekt.
Dat is nu juist waar de Inspectie doelbewust faalt.
Voorzover wij kunnen beoordelen heeft de Inspectie de laatste tijd inderdaad een enigszins andere houding aangenomen, nl het meer publiceren van rapporten, maar.......adequate controle ontbreekt, alsmede adequate sancties op disfunctioneren. En.....de Inspectie laat de slachtoffers van het medisch disfunctioneren en hun nabestaanden volledig aan hun lot over. Wij worden volledig doodgezwegen zowel door de disfunctionerende artsen als door de Inspectie.
Intussen jammeren de artsen en de ziekenhuizen dat ze zoveel kritiek krijgen....en intussen probeert de Inspectie zijn in feite geschonden imago op te pimpen met "harde" rapporten. Maar sancties op medische fouten ontbreken vrijwel volledig. Dat is oa de taak van de Inspectie en de taak van de tuchtrechter.  We herinneren U ook in deze aan het falende medisch tuchtrecht.
Morgen zullen wij hiertegen protesteren bij het Centraal Tuchtcollege voor de gezondheidszorg te Den Haag, naar aanleiding van  de zitting in hoger beroep voor de zo jong overleden Tayina Hochstenbach om 13.00 uur.
Wij kunnen de vermijdbare medische fouten niet accepteren en zeker het doodzwijgen van de slachtoffers en de nabestaanden niet.
Bovendien wordt het de hoogste tijd dat de medische sector zijn fouten registreert, onderzoekt en ervan leert, zodat fouten vermeden kunnen worden. Rein Willems president directeur van de Shell schreef het al in 2004 in zijn rapport Hier werk je veilig of werk je niet:
50% van de medische fouten kan vermeden worden.
Rapporten van de Inspectie Gezondheidszorg zijn niet genoeg. Adequate controle en sancties zijn dringend nodig. Inspectie: geen woorden maar daden en help de slachtoffers en nabestaanden: NU!
Reageer svp via: info@sin-nl.org

Het EPD is een goede zaak, dat hebben wij al vaker gesteld.  Minister Klink heeft ca een week geleden aan de 7,2 miljoen huishoudens in Nederland een brief hierover gestuurd. Het EPD lijkt dichterbij te komen, ondanks de weerstand en het tegenwerken door de medische sector. De artsen en ziekenhuizen beseffen namelijk dat ze door de invoering van het EPD veel beter gecontroleerd kunnen worden op ....fouten! De dossiers worden namelijk getypt en hierdoor leesbaar! Vaak is het handschrift van de arts (moedwillig?) slecht.
In ziekenhuizen betekent dit dat verschillende dienstdoende artsen dagen achterelkaar zelfs elkaars handschrift niet kunnen lezen, laat staan de argeloze patient die het toch zinvol acht om zijn dossier in te zien.
Het lijkt ons van wezenlijk belang dat aan deze onvolwassen praktijken een einde komt en artsen gewoon gedwongen worden om hun rapportages in dit digitale tijdperk leesbaar dus in getypte vorm neer te schrijven. Dit voorkomt veel onduidelijkheid en vanzelfsprekend verminderen hierdoor het aantal medische fouten, zowel qua inhoud, als qua communicatie
Wij formuleren de volgende voorwaarden vóór de invoering van het EPD:
1.patient ontvangt kopie van zijn/haar volledig medisch dossier,
2.patient heeft ten alle tijde recht  correctie medisch dossier en EPD
3.patient heeft ten alle tijde recht tot inzage van EPD, conform recht tot inzage medisch dossier Wet Geneeskundige Behandelings Overeenkomst
4.patient heeft ten alle tijde recht tot weigeren van inzage, zonder sancties.
Wij gaan zelfs zover dat wij van mening zijn dat artsen die onleesbaar schrijven, direct beboet moeten worden en deze boetes uit eigen portomonnaie moeten betalen. Hetzelfde geldt voor alle andere medewerkers in de gezondheidszorg.
Overigens zijn wij van mening dat het zinvol is om de invoering van het EPD zo spoedig mogelijk te laten plaatsvinden, uiteraard indien de kwaliteit en de veiligheid van het EPD alsmede de privacy der patient volledig gewaarborgd zijn.

Reageer svp via info@sin-nl.org

Reageer svp via: info@sin-nl.org

De afgelopen weken is er sprake van grote verontwaardiging over het veelvuldig en langdurig plaatsen van psychiatrisch patiënten in isolatiecellen op kartonnen matten. De media; kranten tv en radio besteden veel aandacht aan deze misstanden. Er worden zelfs Kamervragen gesteld: wij stellen ons op het standpunt dat medische professionals- artsen en verpleegkundigen zeer zorgvuldig met psychiatrisch zieke medemensen dient om te gaan. Het handelen van de professionals dient zeer nauwkeurig gecontroleerd te worden. Blijkbaar faalt de inspectie gezondheidszorg ook op het gebied van de controle van de geestelijke gezondheidszorg. De noodklok is geluid mede n.a.v. het publiceren van zeer schrijnende situaties van psychiatrische patiënten waarvan enkele zelfs overleden zijn. Dit verbaast ons eigenlijk nauwelijks daar wij op basis van jarenlange ervaring weten dat de inspectie de noodsituatie m.b.t. medische fouten en de slachtoffers niet of ternauwernood corrigeert. Een inspecteur zij ons in 2006 reeds; ‘Wij zijn gevangenen van het systeem.’

Hulde aan de media voor hun publicaties. Nu is het aan de overheid om snel en daadkrachtig in te grijpen en de misstanden te corrigeren opdat psychiatrisch patiënten niet langer aan onnodig lijden worden blootgesteld. Agnes Kant pleit voor een parlementair onderzoek naar misstanden in de zorg.

Wij trekken al jaren aan de bel over ernstige mistoestanden bij huisartsen, medische specialisten en ziekenhuizen. Door medische fouten in ziekenhuizen overlijden er per dag circa 20 personen en worden circa 20 personen invalide. Bovendien worden deze fouten stelselmatig verzwegen zowel in dossiers als naar de slachtoffers cq familieleden.

Wij bepleiten bij deze iedere verbetering ten bate van alle patiënten, zowel in de geestelijke als in de lichamelijke gezondheidszorg. Het parlementair onderzoek waarnaar wij ook al jaren streven dient zich te richten op alle sectoren van de gezondheidszorg; per direct.
Reageer svp via info@sin-nl.org

De Pers 11 augustus 2008.

Academische ziekenhuizen verdubbelen winst

De winst van de acht academische ziekenhuizen in Nederland is vorig jaar verdubbeld ten opzichte van het jaar ervoor. Zij konden een nettowinst van 91 miljoen euro bijschrijven, rekent de online databank zorgsectorinfo.nl maandag voor.

De gezamenlijke omzet steeg met twaalf procent naar ruim 5,1 miljard euro.Het Leids Universitair Medisch Centrum is de rotte appel in het lijstje. Het ziekenhuis kwam vorig jaar in de rode cijfers terecht. Het Universitair Medisch Centrum in Utrecht zag de winst kelderen van 25,6 miljoen tot zes miljoen euro.

Het VU medisch centrum in Amsterdam steekt met kop en schouders boven de rest uit: de winst steeg met vijf miljoen tot ruim 41 miljoen euro. Het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam zag de winst verdubbelen tot 26 miljoen euro. Zowel in Amsterdam als in Rotterdam nam de personeelsbezetting toe. Het Universitair Medisch Centrum Groningen noteerde een omzetstijging van 21 procent, maar de nettowinst bleef nagenoeg gelijk.

Het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en het Universitair Medisch Centrum St Radboud in Nijmegen boekten ruim 3,5 miljoen euro winst en herstelden zich daarmee van het verlies in 2006. Bij beide ziekenhuizen ging dat gepaard met het wegvallen van personeel.

commentaar SIN-NL

Geld: daar draait het om in de gezondheidszorg, zie de nieuwe gang naar de rechter door de apotherkers en zie winstcijfers van de academische ziekenhuizen. Juist deze ziekenhuizen zouden zoveel kunnen bijdragen aan de kwaliteitsverbetering van de Nederlandse gezondheidszorg:-door eerlijke informatie en herstelbehandeling te geven aan slachtoffers van medische fouten -door goede registratie, onderzoek en preventie van medische fouten.Veel slachtoffers van medische fouten komen terecht bij deze ziekenhuizen en vragen om hulp. Wellicht hebben zij “geluk”en krijgen zij misschien een herstelbehandeling. De ervaring leert echter dat de academische artsen hun perifere collega’s niet op schrift zullen afvallen, in verband met hun zelf opgelegde collectieve zwijgplicht.Ook is bekend dat artsen in academische ziekenhuizen hun fouten niet registreren, niet onderzoeken en nauwelijks aan preventie doen.Toch boeken deze grote ziekenhuizen enorme winsten., zie boven.Zij laten hun patiënten welbewust enorme risico’s lopen en informeren hen na de medische fout vrijwel niet, noch geven zij hen herstelbehandeling zoals de Orde van Medisch Specialisten zelf toegaf op 3 september 2007.
De patient, verzekerde betaalt toch, ongeacht het resultaat. Dat is het wereldwijde systeem. Wij bepleiten resultaatsgerichte betaling of te wel betaling  naar prestatie.
Dit komt de kwaliteit van de gezondheidszorg ten goede en daarmee de zieke medemens.De winsten van de academische ziekenhuizen moeten aangewend worden om de slachtoffers van medische fouten en hun nabestaanden op respectvolle wijze te helpen. Wij hebben hiervoor verschillende voorstellen ontwikkeld, zie ons zwartboek.
Reageer svp via: info@sin-nl.org

Minister Klink gaat de verkeerde kant op. Hij heeft ondanks de toewijzing van een rechter aan nabestaanden van een persoon die zeer tragisch zijn leven beeindigd heeft een verbod tot inzage in het medische dossier uitgevaardigd. De nabestaanden kunnen nog naar de rechter stappen.
Het ANP meldt het volgende:

AMSTERDAM - De familie van een patiënt die zelfmoord pleegde had rapportages van een ggz-instelling over hem niet mogen inzien. Dat heeft minister van Volksgezondheid Ab Klink (CDA) besloten.
De familie kan het besluit nog voor de rechter aanvechten. De rapporten waarover het gaat, vallen normaal onder het medisch beroepsgeheim omdat er persoonlijke informatie in staat.
Fouten Na de zelfmoord van een patiënt moeten ggz-instellingen rapportages over de patiënt afstaan aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Die kan dan nagaan of de instelling fouten heeft gemaakt. Dit gebeurde ook in het geval van de man die zelfmoord pleegde terwijl hij werd behandeld door ggz-instelling De Grote Rivieren in Dordrecht. Omdat de rapporten nu bij de inspectie lagen, probeerde de familie ze vrij te krijgen op basis van de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB). Beslissing De inspectie wilde ze afstaan, maar De Grote Rivieren vocht die beslissing in kort geding voor de rechter aan. De rechter besloot echter dat de inspectie de rapporten mocht afstaan. De Grote Rivieren diende daarom een bezwaar in bij de bezwaarschriftencommissie van het ministerie van Volksgezondheid. Daar haalde de instelling zijn gelijk. De commissie wees erop dat het beroepsgeheim gevaar zou lopen als rapporten op deze manier in de openbaarheid kunnen komen. Klink gaat hierin mee, zo blijkt uit een beslissing van 17 juli. Net als de commissie vreest hij dat bijvoorbeeld mensen met psychische problemen minder snel hulp zoeken als persoonlijke details na hun dood naar buiten kunnen komen.
Lek Ook wijst Klink erop dat ggz-instellingen al hebben gezegd dat ze door het lek via de WOB voortaan bij bijvoorbeeld een zelfmoord zo weinig mogelijk informatie doorspelen aan de inspectie. Daardoor zou het werk voor de inspectie onmogelijk worden. Verder stond in de rapporten persoonlijke informatie die de zelfmoordenaar had losgelaten over zijn nabestaanden. Daardoor is de Wet Bescherming Persoonsgegevens van toepassing.
Advies Het is overigens nog maar de vraag of de familie de beslissing van de minister voor de rechtbank aanvecht. "Ze hebben de informatie toch al", legt een woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid uit. De bezwaarschriftencommissie behandelt nog een bezwaar tegen openbaarmaking van een soortgelijk geval. Het advies daarin wordt deze maand verwacht.

Wij zijn niet gelukkig met de beslissing van Minister Klink. Hij komt de nabestaanden op geen enkele wijze tegemoet, terwijl dit zeer makkelijk zou kunnen. Via een vertrouwenspersoon kan de persoonlijke informatie die de patient over zijn nabestaanden had gegeven afgeschermd worden. Maar ernstiger achten wij het feit dat Minister Klink zich schaart achter het volstrekt incorrecte argument van de commissie bezwaarschriften van Volksgezondheid te weten dat het beroepsgeheim gevaar zou lopen als rapporten op deze wijze openbaar worden. Ten eerste mag het beroepsgeheim NOOIT tegen de belangen van patienten en hun nabestaanden worden ingeroepen, integendeel het beroepsgeheim is juist ter bescheming van de patienten en nabestaanden. Ten tweede is afgifte van het rapport aan nabestaanden beslist niet gelijk te stellen aan openbaar maken. Bovendien horen niet aleen artsen een rapport op te stellen bij zelfdoding maar ook bij een eventuele ernstige medische fout melding te doen aan de Inspectie Gezondheidszorg. Veilig Melden en het beroepsgeheim noch de WOB staan elkaar in de weg, integendeel. Het gaat om de belangen van patienten en nabestaanden.
De Wet Openbaarheid Bestuur heeft een buitengewoon belangrijke functie: transparantie en Minister Klink lapt de essentie hiervan volledig aan zijn  laars. Wij zijn zeer benieuwd wat de samenstelling is van de commissie bezwaarschriften van VWS en het zou ons niet verbazen als hier op zijn  minst één arts zitting in heeft.
Wij raden de familie aan om de beslissing beslist bij de rechter aan te vechten, alleen al uit principiële overwegingen.
Minister Klink hoort ras op zijn schreden terug te keren en zich te conformeren aan de uitspraken van de rechters inzake weduwnaar Hans Terbach december 2007 en thans bij de rechtbank in Dordrecht. Dit is geldend recht en ook een minister hoort zich aan wet en geldend recht te conformeren.

Reageer svp via: info@sin-nl.org

Tja, zomer en medische fouten. Moeilijke combinatie maar helaas wel de realiteit van de vele duizenden slachtoffers van medische fouten en hun nabestaanden. Allen moeten doorgaan, moeten doorleven met vaak verschrikkelijk verlies of van eigen gezondheid of van een familie-lid en moeten doorleven met continue voorgelogen worden door medici. En intussen blijft de medische sector beweren dat het een kwestie van cultuur is en dat het nog 25 jaar kan duren voordat er daadwerkelijk verbeteringen komen.
Wij hebben nog eens hard nagedacht over het woord cultuur en er ook over gediscussieerd met andere mensen. Ook hebben we het woordje cultuur nog maar eens opgezocht in de Dikke van Dale. Als relevante definitie schrijft van Dale: beschaving, ontwikkeling, verfijning van het geestelijke en zedelijke leven, resp. het daarin bereikte peil , beschavingstoestand. Nou: dan valt je mond toch open.
Want onze vrienden de medici en de verpleegkundigen beweren dat het niet informeren van slachtoffers en het totaal aan hun lot overlaten van slachtoffers en hun geen medische hulp bieden een kwestie van "cultuur" is.....Hoe hard kun je vallen? Hoe laag kun je komen?
Even erg als het op deze wijze mishandelen van volstrekt onschuldige medemensen, is het zo grenzeloos misleiden van het Nederlandse publiek en alle (potentiële) patienten. Het hoeft niet 25 jaar te duren om eerlijk te zijn naar patienten, slachtoffers, nabestaanden. Dit kan NU! Bovendien is dit geen kwestie van cultuur, nee dit is je reinste barbarisme, een schande voor een ieder die zich hieraan schuldig maakt. Maar wat eveneens zo zorgwekkend is dat de allen in de medische sector blijven zwijgen, uit angst voor hun dierbare collegae...
Deze sector oefent dus niet alleen externe terreur uit naar de duizenden slachtoffers van medische fouten, onder het mom van "cultuur" maar oefent ook nog interne terreur uit, naar zijn artsen-leden, door oplegging van de zo verfoeilijke collectieve zwijgplicht aangaande medische fouten. Is dit ook "cultuur" medische sector?
Mogen wij U aanraden om eindelijk eens zeer kritisch naar Uzelf te kijken en zelfreflectie te betrachten om te komen tot zelfkennis en inkeer? Wees eerlijk en schrik van Uw "cultuur". Belijdt verbeteringen niet alleen in woorden, maar ook en met name in daden.
Pas dan bent U geloofwaardig en bent U beschaafd.
Streef naar een daadwerkelijke  cultuur van respect en eerlijkheid. Dan voldoet U aan Uw medisch ethische plichten.*

Reageer svp via: info@sin-nl.org

*wij kregen de suggestie om niet alle artsen onder één kam te scheren en om hen niet crimineel te noemen, maar bv "koekenbakkers". Natuurlijk klinkt het woord koekenbakkers prettiger, maar dit zou wederom een onacceptabele vorm van ontkenning van ernstige feiten zijn. Prof. Smalhout zelf heeft gezegd: na een medische fout, verandert iedere arts in een crimineel. Bovendien zijn wij nog nooit een arts tegen gekomen die volledige eerlijkheid over  zijn eigen medische fout en over de medische fouten van collegae betrachtte. Dus ook al is Uw zo aardige neef, of oom arts en kunt U het zich niet voorstellen dat hij een slachtoffer van een medische fout volledig aan zijn lot overlaat, dit is de regel. Dit is ook erkend door de Orde van Medische Specialisten. Dus we blijven het woord crimineel gebruiken, totdat de artsen eerlijk worden naar slachtoffers van medische fouten.

Korte observatie:
Af en toe spreken wij met gewone burgers die op geen enkele wijze op de hoogte zijn van de ernst van de situatie van medische fouten.
Soms zijn we buitengewoon verbaasd over de reacties: oh 20 dodelijke slachtoffers per dag en 20 personen die invalide worden door medische fouten in ziekenhuizen in Nederland? 8000 dodelijke slachtoffers per jaar en 8000 invaliden per jaar in totaal?
Degenen die dit zelf overkomt en dus persoonlijk geraakt worden door de tragedie en het gebrek aan eerlijkheid van artsen na de medische fout, door de collectieve zwijgplicht van deze beroepsgroep, schrikken. Degenen die dit nog nooit meegemaakt hebben zijn soms geneigd te zeggen: dat valt toch mee????? Maar dan voegen we toe dat in het verkeer  " maar" ca 800 personen per jaar overlijden...... en dat artsen hun fouten niet  registreren, niet onderzoeken en niet ervan leren. Dan wordt het toch wel stil.
Heus we begrijpen dat mensen fouten maken en dus ook artsen, maar het niet willen leren van fouten nb wanneer je de verantwoordelijkheid hebt voor mensenlevens, is ONACCEPTABEL. Reeds meer dan 20 jaar geleden was bekend dat veel personen overlijden of invalide worden door fouten van artsen en tot op heden hebben artsen niets willen leren van hun fouten. Onbegrijpelijk.
Bovendien achten we de selectieve verontwaardiging van de media hoogst onbegrijpelijk. TV, radio, kranten en tijdschriften blijven publiceren over de zgn individuele gevallen, die uiteraard grote persoonlijke tragedies vormen. Het is van belang om hierover te publicereren. Maar wat is de reden dat zij er tot op heden van afzien om de structurele ernst van de situatie van medische fouten en de weigering van artsen om van hun fouten te leren, te publiceren?
Wij blijven ons verbazen en denken erover na hoe we het publiek zo eerlijk en goed mogelijk kunnen voorlichten en alert kunnen maken.
Mocht U sugggesties hebben, dan horen wij dit graag.

Reageer svp via: info@sin-nl.org

Zoals U ongetwijfeld gmerkt hebt, doen wij het iets rustiger aan. Voornaamste reden is de zomerperiode. Onze bijdragen zullen iets minder frequent verschijnen, maar dit betekent geen inactiviteit.
Voor ons is de zomerperiode thans de gelegenheid om goed te reflecteren over de afgelopen periode en de resultaten van onze pogingen tot dialoog en het verbeteren van de positie van slachtoffers van medische fouten.
Wij hebben inmiddels kunnen constateren dat de medische sector een zeer eenzijdige aanpak heeft ten aanzien van dialoog. In feite probeert men patientenorganisaties volledig te manipuleren en tot marionet te maken, hetgeen tot nu toe gelukt is met de NPCF, en twee andere zgn slachtoffer organisties: Triest dat de behoefte aan macht en aanzet tot het verlaten van principes als eerlijkheid en daadwerkelijke hulpverlening aan hen die het slachtoffer werden van medische fouten:Vandaag zitten de marionetten aan tafel met de medische sector.Hoewel SIN-NL wel degelijk diverse stappen tot dialoog heeft gezet; worden we weer doodgezwegen. Laten we dit maar beoordelen als een compliment. Wij zijn de enigen die onafhankelijk zijn en blijven.
Een korte reflectie over loodgieters. Wij maakten mee dat loodgieters na een belangrijke reparatie uit zichzelf langskwamen om te vragen of het probleem door hen daadwerkelijk was opgelost. Wat een vriendelijkheid en professionaliteit. Zo hoort het.
Zo hoort het ook en met name bij de medische sector die nb verantwoordelijk is voor duizenden mensenlevens!
We lazen ook de autobiografie van Simone Veil, oud voorzitster van het Europees Parlement. Zij analyseerde dat onwetendheid en ongeloof mensen tot volkomen verkeerde inzichten kan brengen.Het betrof in haar voorbeeld  het ongeloof over de daadwerkelijke omvang en misdaden in het kader van de jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog. Velen bleven de afschuwelijke feiten ontkennen.
 Dit herkennen we ten zeerste. Vele burgers hebben angst om te beseffen dat artsen patienten/slachtoffers van medische fouten volledig aan hun lot overlaten. Velen durven niet te erkennen dat artsen al jaren niets van hun fouten leren, omdat ze hun fouten niet registreren en niet onderzoeken.
Dit is immers zeer angstaanjagend. Maar helaas wel feiten zoals erkend door de medische sector zelf, zie hoofdstuk Feiten en Cijfers.
Blijkbaar is het aan ons om de feiten naar voren te brengen en U te waarschuwen alsmede de medische sector tot verbetering aan te zetten: Deze zomer hopen we nieuwe ideeën te ontwikkelen en U op de hoogte te stellen.
Uiteraard zijn Uw ideeën ook zeer welkom. Goede zomer gewenst:

Reageer svp via info@sin-nl.org

Enkele weken geleden schreven wij over een het feit dat een oudere heer na correcte snelle begeleiding door zijn huisarts met spoed bij de medisch specialist terecht kwam en aldaar te horen kreeg: ik bestel een CT scan en ook wanneer de scan op zich laat wachten, opereer ik U binnenkort eventueel zonder scan. Uiteraard waren wij hierover verwonderd.
Helaas bleek  "het systeem" de oudere heer na dit consult eigenlijk af te schrijven. Hij moest ca 10 dagen wachten op de CT-scan en werd zieker en zieker.  Hij lag thuis veel op bed. De huisarts liet zich niet /nauwelijks zien. Dit duurde enkele weken.
Dit was het voorbeeld bij uitstek van falen van ketenzorg: de overdracht van een patient van huisarts naar ziekenhuis en de tussentijdse begeleiding. Nb een man die nauwelijks bij een arts kwam, werd op het laatst weken lang niet zorgvuldig medisch begeleid noch door de medisch specialist noch door de huisarts en in feite aan zijn lot overgelaten.
De uitslag van de CTscan kwam: blaaskanker, een korte opname volgde en daarna koos hij ervoor thuis te sterven.
Gisteren kregen wij te horen dat hij was overleden......

Wat deze man zo bijzonder maakte was zijn grote empathie met het lijden der mede-mensen en zijn dagelijkse daadwerkelijke inzet om de nood van mede-mensen te lenigen. Hij kon af en toe nauwelijks zijn tranen bedwingen indien hij hoorde wat artsen slachtoffers van medische fouten aandeden.
Wij weten dat hij bewust koos om zo lang mogelijk bij artsen  en ziekenhuizenweg te blijven. Hoewel hij  niet veel scholing had kunnen volgen, was hij gezegend met een zeer helder gezond verstand. De combinatie van geest en hart maakte hem tot een zegen en wat ons betreft tot een voorbeeld voor een ieder. Hij verlichtte het lijden der medemensen. Artsen hadden heel wat van hem kunnen leren.
Een goed mens is heengegaan, zijn aandenken zij tot zegen.
Wij zullen doorgaan met ons streven naar verbetering van de kwaliteit van gezondheidszorg, voor jong en oud.

Reageer svp via info@sin-nl.org

Turbulente weken leveren toch vruchtbare resultaten. Met name de groepsgesprekken met slachtoffers van medische fouten en hun nabestaanden hebben diepe indruk gemaakt, zo ook uiteraard de virulente gezamenlijke aanval van de medische sector gesteund door de 2 schijnorganisaties van slachtoffers van medische fouten van 24 juni 2008. Uiteraard gaan wij door op ons pad.
Dit heeft ons er toe gebracht om de  SIN-NL Leidraad Medische Fouten op te stellen waarin U kunt lezen wat U kunt doen na de medische fout en welke kans van slagen U hebt. Wij belichten in het kort de rol van de artsen, ziekenhuizen, verpleegkundigen, klachtcommissie's, zorgverzekeraars, tuchtrechter, civiele rechter, strafrechter, Openbaar Ministerie en Europese rechter. Ook patientenorganisaties komen aan bod.
Wederom benadrukken wij de allesbepalende rol van de onderlinge zwijgplicht der artsen waardoor zij slachtoffers/nabestaanden van medische fouten, eerlijke informatie en herstelbehandeling weigeren en valse medisch dossiers opstellen en leugenachtige brieven versturen. Wij denken na over volgende acties, er zijn redenen genoeg, helaas.
Laten we toch optimistisch zijn. De feiten rond medische fouten, zowel qua hoeveelheid als qua gevolgen, worden langzaam maar zeker bekend en dit zit de medici niet lekker. Vandaar dat zij 24 juni 2008 een concept actie-plan voor "verbetering" wilden bespreken, doch  geheel eigen aan hun barbaarse mentaliteit in deze- prioriteit gaven aan het instellen van een boycot van degene die het overgrote deel van de plannen aangeleverd had:SIN-NL.
Wij zitten hier niet mee. De daden der medici zijn duidelijk. Zij zijn al vele jaren verantwoordelijk voor vele duizenden doden en vele duizenden invaliden, door fouten in ziekenhuizen en door huisartsen. En na de fouten maken ze zich schuldig aan fraude en het  achterlaten van in nood verkerende mede-mensen, misdrijven onder het Wetboek van Strafrecht.
Wij roepen de medici ter verantwoording voor hun misdrijven.
Nogmaals : wij nemen onze maatschappelijke verantwoordelijkheid en gaan door op ons pad ter verbetering van de positie van slachtoffers van medische fouten en van patientveiligheid in het algemeen.
Reageer svp via: info@sin-nl.org

Turbulente tijden, beste lezeressen en lezers:
Vorige week, de aangifte tegen dr Alting van Geusau en dr Biemans, de val van dr Eize Wielenga van Medische Missers, de pubicatie van ons Zwartboek , onze demonstratie bij het congres van de Inspectie Gezondheidszorg en het aanbieden van ons Zwartboek aan Directeur-Generaal VWS Mw. D. Monissen en aan voorzitter van de Landelijke Huisartsen Vereniging Steven van Eijck.
Deze week start van het wetenschappelijk onderzoek naar de positie van slachtoffers van medische fouten en noodzakelijke verbeteringen, het einde van het overleg met de medische sector en de extreme vorm van samenspanning van de schijnorganisatie 's Nevemedis en Dimitri.nu, alsmede het afblazen van de grootst aangekondigde lancering van de Stichting Dimitri.nu, die al drie jaar bestaat maar niets presteert.
En....last but not least opname van 7 voorstellen van SIN-NL/IEU-alliance in een concept-actieplan voor de medische sector dat op 24 juni 2008 onderwerp van bespreking zou zijn. Dit zijn:
-Nieuwe Wet Client en Kwaliteit van Zorg, inclusief recht op informatie over medische fouten,
-het aanvaarden en uitvoeren van Vertel en Herstel, weliswaar in een NTA richtlijn,
-het aanvaarden en uitvoeren van Vertel en Herstel, weliswaar in een praktijkgids,
-het instellen van poliklinieken voor slachtoffers van medische fouten, in de vorm van onderzoek,
-het instellen van hoorcommissie's (in plaats van waarheidscommissies), in de vorm van onderzoek,
-het schrijven van een folder voor artsen: zeg sorry ( in plaats van Vertel en Herstel)
-het melden van medische fouten door patiënten, in de vorm van onderzoek.
Dat hebben we dan toch maar bereikt. Wij kunnen onszelf nog steeds recht in de spiegel aankijken .
Wel zijn we buitengewoon verwonderd over het gewetenloze optreden van de medische sector en de twee collaborerende organisaties ten aanzien van hen die de ideeën bedenken, formuleren en aanleveren.
Hoe dan ook: er is nu nog meer duidelijkheid over de ware aard van de medische sector en hun collaborateurs.
Wij gaan verder met opgeheven hoofd om de belangen van slachtoffers van medische fouten en hun nabestaanden daadwerkelijk te behartigen alsmede te trachten dat medische fouten geregistreerd, onderzocht en voorkomen worden.

Reageer svp via: info@sin-nl.org

We kunnen het niet meer horen: de woorden "cultuur, incidenten en onbedoelde schade"  om aan te duiden hoe de medische sector omgaat met  "patientveiligheid". Er is sprake van grote patientONveiligheid: gebrek aan voorzorg, gebrek aan zorg en gebrek aan nazorg.
Dat is de bittere werkelijkheid. Mooie woorden, mooie praatjes en fraaie rapporten veranderen hier niets aan.
De medische sector doet nog steeds haar uiterste best om de verschrikkelijke situatie van medische fouten en de slachtoffers in de doofpot te stoppen en te verbergen oa door dit verhullende en onjuiste taalgebruik. Dit is volksverlakkerij en demogagie.
Medische sector: Verbloem de ernst van de situatie niet langer. Wees gewoon eerlijk en zeg waar het op staat.
Wordt volwassen: corrigeer je fouten en leer ervan.
Doe fatsoenlijk onderzoek en betrek de direct betrokkenen erbij: de slachtoffers van medische fouten. Er is literatuur te over waaruit blijkt dat dit zeer nuttig en waardevol is. Dan ben je geloofwaardig en verdien je lof. Nu hoor je je diep te schamen, berouw te tonen en je gedrag te verbeteren.
Wanneer je zelf of één van je familieleden -G-d verhoede-slachtoffer zou worden van een medische fout en zou ondervinden hoe verschrikkelijk de situatie van het slachtoffer en de familie-leden/nabestaanden is, zou je wel anders spreken. Wij wensen niemand de dagelijkse nachtmerrie van slachtoffers en nabestaanden toe, ook al zou het wellicht tot meer begrip  leiden.

Eigenlijk is het te pijnlijk voor woorden :
1. dat de Nederlandse staat haar burgers uitlevert aan een gezondheidszorg die niet veilig is, lees het interview met plv. Inspecteur-Generaal Nico Oudendijk van de Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) 21 augustus 2006 in de NRC, zie www.sin-nl.org feiten en cijfers

2. de Nederlandse staat cq de IGZ als algemeen beleid weigert om meldingen van individuele patiënten over ernstige medische fouten te onderzoeken, hoewel zij bij wet opdracht hebben om toezicht te houden op de kwaliteit van de gezondheidszorg,

3.dat de Nederlandse staat cq de IGZ uitsluitend de meldingen van gezondheidszorg instellingen wil ontvangen en onderzoeken art 4a Kwaliteitswet Zorginstellingen.
Verregaande selectie aan de poort kun je dit ook noemen. Wanneer slachtoffers van medische fouten gemotiveerd aangeven dat er sprake is van ernstig disfunctioneren van een arts, acht de Inspectie Gezondheidszorg dit –slechts-een individuele situatie die zij niet onderzoeken.

Maar de Inspectie Gezondheidszorg is wel bereid om meldingen uit de gezondheidszorg zelf te onderzoeken. Bovendien en dit maakt het nog merkwaardiger meldt slechts 1 à 2 procent van de artsen en circa 13% van de verpleegkundigen wanneer ze een ernstige medische fout gemaakt hebben. De rest- het merendeel- van hun fouten wordt verzwegen door onze vrienden van de medische sector en gaat de grote doofpot in. Er is nl sprake van ernstige onderrapportage, zoals de Inspectie Gezondheidszorg en de medische sector zelf toegeven.

De Inspectie Gezondheidszorg doet  vrolijk  mee aan het grote doofpot gebeuren, willens en wetens, doelbewust. Dit blijkt ook uit hun enthousiasme voor het Veilig Melden van medische fouten. Hiertoe heeft de medische sector in februari 2007 een onderlinge overeenkomst gesloten, met onze vrienden van de patient- marionetten organisatie NPCF, waarvoor directeur Iris van Bennekom per 1 april beloond is met een directeurspost bij VWS.
Gelijk bekend is zij gehuwd met een medisch specialist, dus zij behoort tot de “club”.

Wij als organisaties van slachtoffers van medische fouten zijn voor het melden en  onderzoeken van alle medische fouten, ongeacht de bron. Door het structureel weigeren van onderzoeken van medische fouten, zijn veel fouten herhalingsfouten, maw fouten die voorkomen hadden kunnen worden. Het zal je kind maar wezen of je broer, zus, vader of moeder, die overlijdt of invalide wordt door een ernstige medische herhalings-fout.

Bovendien kom je dan terecht in de doofpot doordat artsen niet eerlijk en open zijn over hun medische fouten. Zo komt er extra en onnnodig leed op het bordje van de slachtoffers of hun nabestaanden, die een groot gevecht moeten leveren om de waarheid boven tafel te krijgen.

Nog steeds zijn wij verbijsterd dat die “keurige dames en heren” van de medische beroepsgroep en de Inspectie op deze zo onzorgvuldige wijze met volstrekt onschuldige mede-mensen omgaan. Oh is er sprake van een medische fout???
Nee hoor…dat ontkennen we. 
Nee, dat onderzoeken wij niet.
Ga maar naar de klachtencommissie waarvan dezelfde Nico Oudendijk als tweede man van de Inspectie Gezondheidszorg tegen ons op 6 september 2007 zei:klachtcommissie’s disfunctioneren. Met andere woorden: de Inspectie Gezondheidszorg weigert niet alleen ernstige medische fouten te onderzoeken, maar ze stuurt de klagers slachtoffers nabestaanden ook nog eens van het kastje naar de muur.

En de media, die in handen zijn van de maatschappelijke elite, dus de gevestigde orde,  accepteren dit. Pas wanneer een journalist zelf aan den lijve ondervindt wat het is om slachtoffer te zijn van een ernstige medische fout, heb je kans dat bij hem/haar de individuele  verontwaardiging komt en mogelijk een publicatie.
Tot die tijd onderzoekt de Inspectie van de Gezondheidszorg geen ” individuele medische fouten”  tenzij artsen ze bij uitzondering wel melden. Voor zover ons bekend is er overigens geen sanctie voor niet melden….ondanks de wettelijke verplichting hiertoe.
Minister Klink: wordt wakker! Stel onderzoek door de Inspectie Gezondheidszorg in alle gevallen verplicht en stel sancties in op niet-melden en beloon desgewenst het melden van medische fouten.

Reageer svp via info@sin-nl.org

Vandaag is er weer een “mooi “ congres om bij te wonen. Dit keer betreft het ketenzorg. We gaan er niet naar toe, want we hebben andere prioriteiten, waarover later.
Toch is ketenzorg wel belangrijk. Dit staat voor goede  aansluiting tussen zorgaanbieders oftewel goede overdracht van patiënten bv van ziekenhuis naar huis, dus contactopname met de huisarts en de thuiszorg, goede medicatie overdracht van ziekenhuis naar verpleeghuis, maar ook omgekeerd: van huisarts naar specialist. Zo zijn we bekend met de volgende situatie:
Een oudere man van ca 75 jaar wordt snel en kundig zelfs menselijk door zijn huisarts en een poliklinisch radiologisch onderzoek gediagnosticeerd met een gezwel in de blaas. De huisarts komt dit slechte nieuws zelf brengen, niet telefonisch zoals af en toe gebeurt….De huisarts regelt een poliklinisch  consult bij de uroloog binnen enkele dagen. De huisarts zegt ook : bel me gerust met vragen. Compliment voor de huisarts tot zover.
Maar dan komen de problemen. De uroloog is heel vriendelijk en beleefd en bestelt een CT-scan en zegt tegen de patiënt: U moet snel geopereerd worden. Wanneer de CT scan niet voor Uw opname hier in het ziekenhuis gemaakt is, ga ik U toch opereren…..Lijkt ons wat onprofessioneel en niet volgens de richtlijnen....
Intussen zijn we anderhalve week verder en de patiënt wordt steeds zieker. Maar omdat hij bejaard is en zijn vrouw ook, bellen ze de huisarts niet, uit bescheidenheid. Bovendien denkt zijn vrouw dat de mensen bij de CT scan wel zullen zien dat haar man zo ziek is en dat ze hem dan wel in het ziekenhuis zullen helpen. Tja, wat denk je dan en wat zeg je dan? Dan probeer je toch duidelijk te maken dat het verstandig is om de huisarts te bellen.
Wij hebben goed nagedacht over deze situatie en komen voorlopig tot de volgende conclusie.
Hier is dus duidelijk sprake van een lacune in de ketenzorg. Natuurlijk heeft deze bejaarde man ondanks zijn ernstige conditie en heeft zijn bejaarde vrouw de eigen verantwoordelijkheid om de huisarts te bellen. Maar het  is bekend dat ouderen meestal zeer bescheiden zijn en denken: we mogen de dokter niet lastig vallen. Dus in dit geval zijn we geneigd te stellen dat de huisarts in deze als professional de wijsheid en het inzicht zou moeten hebben om de patiënt minimaal één keer in de week te bellen, hoe het ermee is en of de opnamedatum al bekend is. Ook zou de huisarts ons inziens zelf met de uroloog kunnen en moeten bellen om aan te dringen op opname. Nu valt de patiënt duidelijk tussen wal en schip en is er sprake van een gebrek aan continuïteit van zorg. Geen goede zaak en onnodig leed en lijden veroorzakend voor de patiënt. Wij weten dat in Denemarken richtlijnen bestaan dat patiënten met kanker binnen één maand goede medische zorg moeten krijgen en we weten ook dat artsen zich daar niet aan die richtlijn hielden/houden.
Ook uit andere bronnen en eigen ervaring kennen we het verschijnsel van maanden wachten op behandeling, met alle schadelijke gevolgen van dien. We houden ons hart vast.
We  hopen dat de medische sector zeer spoedig inziet dat ernstig zieke patiënten op korte termijn tijdige en goede medische hulp moeten krijgen.
Medische sector neem je verantwoordelijkheid voor je patiënten! Zorg voor goede zorg!

Reageer svp via: info@sin-nl.org

Beseffen artsen eigenlijk wel wat zij slachtoffers van medische fouten aandoen?
Hoe rechtvaardigen zij hun gedrag ?
Let wel:  het is niet alleen de arts die de medische fout veroorzaakt zwijgt, doch alle betrokken medici en verpleegkundigen bij en na de operatie, tijdens het soms maandenlange verbijf in het ziekenhuis.
Het slachtoffer denkt dat het zinvol is om een second opinion aan te vragen bij andere artsen, doch ook deze zwijgen. Een second opinion bestaat niet of nauwelijks. Hoogstens wanneer de fout in een klein ziekenhuis is gemaakt, bestaat de kans dat U in een universitair ziekenhuis nog geholpen wordt. Maar de arts van het academische ziekenhuis zal vrijwel nooit expliciet in Uw medisch dossier vermeld worden, uit collegialiteit en als gevolg van de collectieve zwijgplicht. Deze collectieve zwijgplicht is door artsen zelf ontwikkeld is en jarenlang in stand gehouden, ten koste van duizenden patienten!!!
Als iedereen zwijgt, kan niemand schuldig verklaard worden. Doet dit niet denken aan maffia praktijken???
Besef: iedereen  weet ervan iedereen in de gezondheidszorg zwijgt, dus iedereen is medeplichtig.
Is het niet de hoogste tijd dat artsen massaal psychotherapie gaan volgen om respect en empathie bijgebracht te krijgen voor het lijden van patienten die door medisch falen invalide worden of voor het lijden van de nabestaanden van slachtoffers van medische fouten?
Wij zullen de gevolgen duidelijk verwoorden: door de gevolgen van een medische fout in het medisch dossier te verzwijgen ontkent de arts
1.het recht op eerlijke informatie, nb verplicht op basis van de WGBO
2.het recht op eerlijke vervolgdiagnostiek  nb verplicht op basis van de WGBO
3.het recht op eerlijke herstelbehandeling nb verplicht op basis van de WGBO
4.het recht op revalidatie nb verplicht op basis van de WGBO
5.het recht op bv een adequate rolstoel,  scootmobiel ed. nb verplicht op basis van de WGBO
6.het recht op een parkeerkaart voor invalide, ogv gemeentelijke verordeningen
7.het recht van het slachtoffer op thuiszorg of pgb, op grond van de WMO/AWBZ
8.het recht van het slachtoffer op een uitkering op grond van de WAO
Artsen U hebt een beroep gekozen om Uw medemensen te helpen. Maar wat doet U wanneer U een fout maakt? U maakt het leven van slachtoffers van medische fouten iedere dag tot een hel! Welk recht hebt U hiertoe??? GEEN  !!!
Enkel om Uw eigen falen te verzwijgen. Dit is onmenselijk, onprofessioneel en barbaars.
Verplaats U in de positie van de patient corrigeer Uw fouten en leer van Uw fouten! Gewoon doen!

Reageer via info@sin-nl.org