Stille tocht Tuitjenhorn maakt God-denken stuitend zichtbaar

SIN NL comment 24 april 2015
Helder betoog inzake bewust negeren van protocollen, ethische, professionele en wettelijke zorgplicht Wet -Geneeskundige Behandelings Overeenkomst -wgbo door huisarts Tromp. Ook arts Zylicz negeerde bewust protocollen en vermoordde mijn vader Lubertus Hankes: www.drbenzylicz.org Ondanks poging tot aangifte werd deze arts niet vervolgd. De patient is speelbal,in strijd met wettelijke rechten van de patient.

Stille tocht maakt God-denken stuitend zichtbaar

Jezus bij God-denkenDe stille tocht is geweest, maar de stilte is nog ver te zoeken rondom ‘Tuitjenhorn’ (*). Dat komt niet in het minst door de manier waarop artsen én burgers op de rapporten van zowel de Inspectie van de Gezondheidszorg en de Commissie Bleichrodt hebben gereageerd. Kort samengevat: advance care planning is nergens voor nodig, shared decision making is onzin en die euthanasiewet kan eigenlijk ook wel weg.

Even om de herinnering op te frissen. Welke misstanden constateerde de Inspectie voor de Gezondheidszorg ook alweer in de palliatieve zorgverlening die huisarts Nico Tromp aan de patiënt Theo Spaansen gaf? Tromp diende een extreme hoeveelheid medicatie toe (in strijd met de richtlijn palliatieve sedatie en euthanasie), Tromp zei daar vooraf helemaal niets over tegen patiënt en/of partner, Tromp loog over de medicatie tegen de wijkverpleging, Tromp handelde overhaast, Tromp uitte zich onprofessioneel over het sterven van de patiënt (‘High five!’), Tromp had in de voorbije weken géén continuïteit van zorg geboden en Tromp overtrad de Opiumwet. In de woorden van de Inspectie: ‘Huisarts handelde in strijd met verantwoorde zorg op de volgende geneeskundige competentiegebieden: medisch inhoudelijk handelen, communicatie, samenwerking, maatschappelijk handelen, organisatie en professionaliteit.’

Ik weet niet hoeveel méér competentiegebieden er zijn, maar dat hij behoorlijk had geblunderd en geklungeld op een aantal essentiële onderdelen van het huisartsenvak, lijkt me duidelijk.

Het bijzondere doet zich voor dat Nederland en masse vindt dat deze huisarts een standbeeld verdient. Hij heeft zich niet aan de regels gehouden, so what? Hij deed wat goed was voor de patiënt. Dat ‘het volk’ dat zo vindt is misschien nog niet zo raar. ‘Het volk’ ziet misschien niet in wat het belang is van goede overdrachten, een kloppende registratie, de continuïteit van zorg, een respectvolle bejegening en het naleven van regels en wetten. ‘Het volk’ kijkt puur naar de sensatie eromheen: een huisarts die het goed bedoelde is – verdorie – opgepakt, heeft daardoor zelfmoord gepleegd en nu hij dood is krijgt hij ook nog een lading pek met veren over zich heen. Dood aan de IGZ, dood aan het OM, dood aan het ministerie!

Ronduit absurd vind ik echter de reacties van artsen op ‘Tuitjenhorn’. Lees even mee. Een uroloog uit Enschede: “De uitspraak van de onderzoekscommissie is een regelrechte belediging voor de oprecht werkende medisch stand. De inspectie heeft gefaald door overhaaste maatregelen en de strafrechter moet zich zeer diep schamen dat hij in deze zaak zo snel zich is gaan bemoeien, deze arts is geen misdadiger!!! Ik mag toch aannemen dat alle artsen in Nederland deze gang van zake walgelijk vinden.” Een internist-nefroloog uit Wageningen: “Ik vind het heel terecht dat de bevolking en collegae hiertegen in het geweer komen. Van harte hoop ik dat zijn echtgenote succes zal hebben in haar strijd om haar echtgenoot van alle blaam te zuiveren.” En last but not least, een huisarts uit Groningen: “Stuitend, dat er geen woord van excuus is gekomen, noch van de IGZ, noch van het OM, dat zij in hun heksenjacht de menselijke maat kwijt waren.”

Proef het even op uw tong… Heksenjacht, van blaam zuiveren, misdadiger, in het geweer komen, walgelijk… Nooit gedacht dat ik geen verschil meer zou zien tussen de reaguurders op Geen Stijl en de lezers van Medisch Contact.

Deze artsen zijn er dus voorstander van dat al die regels – die de voorbije jaren met de nodige zorgvuldigheid zijn opgesteld, bij voorbeeld rondom palliatieve sedatie en euthanasie, maar even goed rondom overdrachten en registratie – met voeten worden getreden. Deze artsen hebben lak aan shared decision making. Wat nou samen beslissen? De arts beslist, zónder overleg, met wie dan ook! Deze artsen hebben lak aan advance care planning. Hoezo had de patiënt zijn euthanasieverklaring ingetrokken? Interesseert me geen bal. Ik beëindig gewoon iemands leven zónder het euthanasie te noemen. Ta-daa!

En tot slot: deze artsen laten vol enthousiasme de euthanasiewet links liggen. Ook al is ‘Tuitjenhorn’ geen euthanasie te noemen zoals de wet euthanasie omschrijft, het medisch handelen van Tromp had wel, zoals bij euthanasie, een onmiddellijke dood tot gevolg. Waar was het uitdrukkelijke, vrijwillige verzoek van de patiënt? Waar was de medische zorgvuldigheid? Waar was de tweede arts? Fuck al die zorgvuldigheidseisen in de wet. Die tellen niet voor artsen, blijkbaar. En als men daar wel op aangesproken wordt, worden we boos op diegenen die ons daarop wijzen.
Het God-denken onder artsen is toch nadrukkelijker aanwezig dan ik dacht.
Om stil van te worden.

(*)
Er komt mogelijk nog een Kamerdebat (volgende week?), er komt nog een uitspraak van een bestuursrechter over het afwijzen van het bezwaar van Tromp tegen het door de Inspectie opgelegde bevel (23 april 2015) en er was die open brief van de weduwe van huisarts Tromp.
Gepubliceerd op 22-04-2015 in Samenleving, Zorg

Rob Bruntink Bureau Morbidee over Tuitjenhorn 22 april 2015