Open brief slachtoffer medische fout aan falend neuroloog Kuks UMCG

Aan dr Jan Kuks, falend neuroloog UMC Groningen(14-01-1955): verjaardagscadeau

‘La médecine c’est guérir parfois, soulager souvent, consoler toujours';
Geneeskunde is: soms genezen, vaak verlichten, altijd troosten
chirurg Ambroise Paré 1510-1590

Zes jaar geleden was ik U bij op consult in het UMC Groningen, verwezen door de revalidatiearts ivm bloeddruk en hartritme problemen, veroorzaakt door een foutieve operatie door Duitse neurochirurgen in 2000.
U weigert eerlijke informatie en adequate medische begeleiding, ondanks de feiten en documenten.
Deze staan inmiddels met toestemming van de rechter online:
www.drkuks.com, www.jankuks.nl en www.sin-nl.org
Dit zijn mijn vragen:
Waarom verzwijgt U dat ik invalide ben geworden door de foutieve operatie?
Waarom verzwijgt U dat artsen ernstige hartritme, bloeddruk- en doorbloedingsproblemen bij mij veroorzaakten?
Waarom verzwijgt U het teflon-implantaat in mijn hoofd dat zonder mijn toestemming geplaatst is?
Waarom verzwijgt U dat Uw collega-neurochirurgen hiermee op mij geexperimenteerd hebben?

Waarom weigert U mijn mondelinge en schriftelijke vragen te beantwoorden?
Waarom weigert U mij adequate medische zorg te verlenen?
Waarom schendt U Uw ethische, professionele en wettelijke zorgplicht?
Waarom schendt U Uw beroepsgeheim?

Waarom voert U een kruistocht tegen mij, vrijwel volledig invalide vrouw?
Waarom publiceert U in de media onterechte kwaadaardige brieven en artikelen?
Waarom geeft U lezingen over Uw rol als “slachtoffer” terwijl U dader bent?
Waarom spant U kort gedingen tegen mij aan?
Waarom kiest U voor escalatie?

Waarom bent U arts geworden?
Waarom bent U neuroloog geworden?
U wilde toch eigenlijk psychiater worden?
U noemt Uzelf betrokken katholiek.
Hoe verenigt U Uw schijnbare geloof met dit onethisch wangedrag?
Hebt U een geweten?

Durft U Uw kinderen recht in de ogen te kijken?

Ik roep U en Uw collega’s op:
verlaat de barbaarse cultuur van het doodzwijgen van slachtoffers van medische fouten, zoals de Duitse neurochirurgen al jaren doen, Uw ziekenhuis al vier jaar doet bij baby Jelmer* en al zes jaar bij mij.
Laat zien dat U en Uw collega-artsen een geweten hebben. Neem Uw verantwoordelijkheid.
Wees open en eerlijk naar slachtoffers van medische fouten, en geef ons adequate medische begeleiding, conform Uw ethische, professionele en wettelijke zorgplicht.
Beschouw deze brief als aanmoediging tot zelfreflectie en tot herstel.

Mr Sophie Hankes, voorzitter Slachtoffers Iatrogene Nalatigheid-Nederland

*rapport Nationale Ombudsman 15 dec. 2011-

Delen:Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someone