Nieuwe stichting voor nabestaande medische fouten

Commentaar SIN-NL
Prima ontwikkeling : hoe meer mensen, deskundigen zich op integere wijze willen inzetten voor het verbeteren van de positie van nabestaanden en slachtoffers van medische fouten hoe beter.
Aanvullende informatie en vraag:
Dit is de webste van de stichting: www.henrnabestaanden.nl, zie tekst onderaan.
Marion Haring is advocate te Amsterdam.
Haar zus C. M. Haring is internist-nefrologe te Deventer en Nijmegen.
Blijkbaar hebben zij ook de steun van een andere arts Bart Vos.
Dit is heel belangrijk.
Hun vader Sam Haring z”l overleed op 13 maart 2013 door fouten van chirurg Pieter Poortman Waterlandziekenhuis Purmerend, die op 6 januari 2016 een berisping kreeg van het medisch tuchtcollege, zie zijn plaatsing op zwartelijstartsen.nl. Een anesthesist en arts van de spoedeisende hulp  kregen een waarschuwing en bleven anoniem.
Eenvandaag zond een reportage uit op 29 juni 2016. zie bericht op sin-nl.org

Zie ook Doofpotdossier chirurg Pieter Poortman, Waterlandziekenhuis Purmerend

Ruby de Ruijg, moeder van Cindy de Ruijg overleed 26 mei 2013 ook in het Waterlandziekenhuis te Purmerend. De artsen die een berisping van het tuchtcollege kregen, zijn in hoger beroep gegaan. Wanneer die zaak dient, is nog niet bekend.
Vraag: willen jullie svp ook slachtoffers van medische fouten bijstaan die ziek of invalide werden door ernstige medische fouten? Ook hier is sprake van heel veel vermijdbaar leed, mn omdat hen veelal eerlijke info, diagnostiek en herstelbehandeling wordt onthouden.
Wij wensen jullie heel veel sterkte en succes en stellen uiteraard de expertise van SIN-NL oa via onze websites volledig ter beschikking.


Stichting voor nabestaande medische fouten

Stichting voor nabestaande medische fouten
© Foto Wim Egas

Cindy de Ruijgh en Marion Haring met de portretten van hun overleden dierbaren. ,,Wij willen andere nabestaanden helpen.’’

In vier jaar zijn Marion Haring en Cindy de Ruijg bijna medische experts geworden. De twee weten inmiddels wat er als nabestaande op je afkomt als je naaste sterft door een calamiteit of fout in het ziekenhuis. Hoe anders was dat toen ze net hun strijd begonnen. Want waar moet je naartoe?

Marion Haring: ,,Wanneer je met een gelijkgestemde het ziekenhuis binnenkomt, zoals iemand die verstand heeft van medische zaken, gaan deuren eerder open. Dan word je anders behandeld. Mijn familie en ik wilden in eerste instantie gewoon een gesprek met de artsen. We wilden gehoord worden. Maar het krijgen van een medisch dossier is al een ding, want dat mag niet zomaar vrijgegeven worden. En als je dat dossier eenmaal hebt, is het amper te begrijpen door de termen.’’

De Oostzaanse en de Monnickendamse willen nabestaanden helpen en adviseren om helderheid te krijgen in de wirwar van medische termen. Zo kunnen medische dossiers geanonimiseerd beoordeeld worden door een arts, zodat er een objectief oordeel komt.

Ook willen ze nabestaanden helpen met eventuele vervolgstappen. De Ruijg: ,,Wij willen dat aanspreekpunt zijn dat er nu nog niet is.’’ Haring: ,,En we richten ons op een open gesprek met de zorgverleners. Iedereen is gebaat bij herkenning en erkenning, ook zorgverleners.’’

Het is maart 2013 als Sam Haring met gillende sirenes naar het Waterlandziekenhuis in Purmerend wordt gebracht. Hij heeft erge pijn, maar in het ziekenhuis komen ze er niet achter wat hem mankeert. Hij krijgt veel morfine, maar zijn toestand verslechtert. Uiteindelijk raakt hij in septische shock en wordt hij met spoed geopereerd. Er blijkt een gaatje in zijn darmen te zitten, waardoor zijn lichaam wordt vergiftigd.

Het gaat na twee dagen niet beter met hem en hij wordt weer geopereerd. Hij krijgt dan te weinig zuurstof toegediend en sterft op de operatietafel. Haring: ,,In het geval van mijn vader zijn er meerdere fouten gemaakt. De grootste is dat er niet meteen een scan is gemaakt, dan had het gaatje in de darmen eerder ontdekt kunnen worden. Mijn vader kwam in het weekend op de eerste hulp. Die arts daar heeft met een chirurg gebeld, maar die vond het niet nodig om langs te komen. Mijn vader had enorm veel pijn en daar is niet goed op gereageerd. Zijn dood was te voorkomen. Ja, zoiets is heel moeilijk te bevatten.’’
In deze zaak kreeg een chirurg een berisping en een anesthesist en arts van de spoedeisende hulp een waarschuwing.

Pijn

Twee maanden later, op 20 mei 2013, krijgt Ruby de Ruijg enorme pijn en ze wordt naar het ziekenhuis gebracht. Daar wordt, door andere artsen dan in het geval van Haring, gezegd dat ze rugklachten heeft en ze wordt met zware medicatie naar huis gestuurd. Maar ze voelt zich slechter en slechter en vijf dagen later belandt ze weer op de eerste hulp. Ze wordt opgenomen, maar dan is het al te laat. De volgende dag sterft ze.
Ze bleek een gescheurde aorta te hebben, die door de artsen is gemist. De Ruijg: ,,De woede die wij als nabestaanden voelen, is onbeschrijflijk. Telkens vraag je je af: waarom heeft dit kunnen gebeuren? Waarom greep niemand in, toen mijn moeder zoveel pijn had?’
De zaak van De Ruijg loopt nog. De artsen die een berisping van het tuchtcollege kregen, zijn in hoger beroep gegaan. Wanneer die zaak dient, is nog niet bekend.

Toeval

De twee vrouwen leerden elkaar bij toeval kennen. Haring: ,,Ik hoorde over de dood van haar moeder en vond het erg overeenkomen met mijn vaders verhaal. Zo kwamen we in contact.’’ De Ruijg: ,,Zoiets kan je ook niet alleen doen. Ik heb veel aan Marion.’’
Ze besloten de krachten te bundelen, omdat ze vermoeden dat er veel meer gevallen zijn zoals die van hun. De Ruijg: ,,Daarnaast hebben we ondersteuning van een arts, Bas Vos. Hij helpt ons met de vertaling van het medisch dossier. Ook mijn vader, Cees de Ruijg en websitebouwer Mike de Boer, zijn onmisbaar voor onze stichting.’’
Veel nabestaanden hebben volgens de twee behoefte aan antwoorden na een calamiteit of fout in het ziekenhuis. Haring: ,,Daar willen we bij helpen.’’

Voelbaar

Na vier jaar is de pijn voor de twee nog zeer voelbaar. De Ruijg: ,,Mensen zeggen wel: waarom laat je niet los? Je moeder is toch dood. Maar dat kan ik niet. Ik wil niet dat dit nog eens gebeurt.’’ Haring is het met haar eens. ,,Ik kan het beter verwerken door erover te praten, al is de pijn er altijd. Ik mis mijn vader elke dag. Maar ik vind dit onderwerp te belangrijk. Ik kan het mijzelf niet vergeven als ik ineens in de krant lees over een sterfgeval dat zo ging als bij mijn vader.’’

Welkom bij Haring en de Ruijg nabestaanden

Belangenbehartiging, begeleiding en advisering van nabestaanden die een dierbare zijn verloren ten gevolge van een mogelijk medische fout/calamiteit.

Wanneer een geliefde plotseling komt te overlijden na een mogelijk medische fout/calamiteit,
blijven nabestaanden achter met vragen.
De weg die bewandeld moet worden om antwoorden te krijgen is vaak een lange weg en geestelijk erg belastend, immers waar moet je beginnen..
Met onze ervaring willen wij nabestaanden hierin begeleiden en adviseren.

Wij ondersteunen onder andere op de volgende wijze:
* Belangen behartigen in de ruimste zin van het woord, en begeleiding en advisering van nabestaanden
* Opvragen medisch dossier
* Het opvragen van informatie over medisch handelen en onderzoeken
* Het beoordelen van het medisch dossier, door vakbekwame personen wiens vakgebied het betreft
* Beoordeling verzoeken over mogelijk verwijtbaar, vermijdbaar dan wel aansprakelijkheid
* Het maken van meldingen bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg (calamiteit)
* Begeleiding bij onderzoeken van klachten- en calamiteiten commissie
* Begeleiding bij de gang naar het Tucht College
Registratie van personen die de Stichting machtigen om na hun overlijden samen met de nabestaanden het medische dossier op te vragen.

Wie zijn wij:
Wij zijn Marion Haring en Cindy de Ruijg, nabestaanden van Sam Haring en Ruby de Ruijg.
Vader Sam en Moeder Ruby zijn in 2013 overleden in een streekziekenhuis in Noord Holland.
Wij als nabestaanden zaten met vragen omtrent hun overlijden, maar hadden op dat moment geen idee hoe we die vragen beantwoord konden krijgen.
Na het opvragen van het medische dossier wisten we dat er iets fout was gegaan tijdens de behandeling in het ziekenhuis, maar wat er precies fout was gegaan wisten wij op dit moment nog niet.
Het lezen van een medisch dossier is een vak apart, en daarom hebben we de hulp ingeschakeld van een externe arts die gespecialiseerd is in dit vakgebied.
De arts kon ons meer vertellen over wat er precies was gebeurd.

Met deze informatie zijn we naar de klachten- en calamiteiten commissie gegaan.
In het geval van Ruby de Ruijg bleek zij niet als calamiteit te zijn aangegeven bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg, dat hebben we als nabestaanden zelf gedaan.
Beide zaken zijn uiteindelijk voor het Tucht College gekomen waar wij zelf het woord hebben gevoerd.

Achteraf bezien is de weg die wij hebben moeten bewandelen een lange, en geestelijk belastende geweest.
Ook begrijpen wij hierdoor dat veel nabestaanden halverwege afhaken omdat deze weg zo zwaar is. Gelukkig hebben wij in de afgelopen jaren de juiste mensen om ons heen verzamelt, en is het ons gelukt om antwoorden te krijgen op onze vragen.
We zijn we blij dat we hebben door gezet. Het geeft rust te weten wat er is gebeurt.
En ook al zal er altijd een koude lege plek achter blijven waar eens onze vader en moeder waren, we kunnen nu verder met ons leven, en genieten van de mooie herinneringen die wij hebben van Sam en van Ruby.
Dat is de belangrijkste reden waarom wij de handen in een hebben geslagen en deze Stichting zijn gestart.
Met onze ervaringen kunnen we nu andere nabestaanden bijstaan die voor vragen staan wanneer zij een dierbare hebben verloren en opzoek zijn naar antwoorden.

Stichting Haring en de Ruijg nabestaanden streeft naar samenwerking tussen nabestaanden en betrokkenen bij het overlijden van een geliefde.
Dit streven kan worden bereikt wanneer alle partijen in gesprek gaan met elkaar en elkaar horen.
Beide partijen hebben iemand verloren en zitten met vragen; hoe heeft het kunnen gebeuren, en hoe kan dat worden voorkomen in de toekomst.
De nabestaanden krijgen op deze manier antwoorden, en de behandelaars kunnen hiervan leren en zo beter worden in hun vakgebied.

Via de onderstaande link kunt u ons beleidsplan downloaden.
Beleidsplan

Delen:Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someone