Nederlandse patiënten klagen Johnson en Johnson Amerikaanse maker van implantaten aan

Geja de Roo neemt deel aan de massaclaim tegen Johnson & Johnson

Nederlandse patiënten klagen Amerikaanse maker van protheses aan

Ondraaglijke pijn door een medisch implantaat

Bekkenbodem- en liesbreukmatjes moeten patiënten van klachten af helpen. Maar soms veroorzaken ze juist een lijdensweg. Een groep Nederlanders sleept de Amerikaanse fabrikant Johnson & Johnson nu voor de rechter.

Bijna veertig Nederlanders die ernstige bijwerkingen hebben van bekkenbodem- en liesbreukmatjes slepen de fabrikant van de implantaten, het Amerikaanse farmacieconcern Johnson & Johnson, voor de rechter.

De patiënten hebben klachten die variëren van infecties en pijn bij seks tot problemen bij de ontlasting en geperforeerde organen. De pijn is in veel gevallen ondraaglijk en de ingreep kan bijna nooit ongedaan gemaakt worden.

Ernstige medische problemen doen zich bij ongeveer 2 tot 10 procent van de patiënten voor

Bekkenbodemverzakking is een veel voorkomende aandoening die bijvoorbeeld het gevolg kan zijn van een bevalling. ‘Jaarlijks worden er 14.000 verzakkingsoperaties uitgevoerd. Meestal is het euvel eenvoudig te verhelpen, maar in 2 procent van de gevallen moet een bekkenbodemmatje worden geplaatst’, zegt een woordvoerder van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG).

Deze matjes zijn protheses die zijn gemaakt van de kunststof polypropyleen. De matjes worden bij zowel vrouwen als mannen tevens gebruikt tegen aandoeningen als verzakte darmen, incontinentie en liesbreuken.

Maar patiënten krijgen nogal eens andere klachten na plaatsing van zo’n matje. Die klachten kunnen variëren van incontinentie en blaasontsteking tot chronische pijn, infectie en ingroeiing. Die laatstgenoemde, ernstiger medische problemen doen zich bij ongeveer 2 tot 10 procent van de patiënten voor.

Daarnaast is de ingreep vrijwel onomkeerbaar. Hersteloperaties zijn zelden mogelijk en er zijn maar weinig Nederlandse artsen die de matjes kunnen verwijderen.

Daarom vinden verwijderingsoperaties vaak plaats in het buitenland, en dat wordt niet of maar gedeeltelijk vergoed. Bij advocaat Joël van der Goen, die de patiënten bijstaat in de claimzaak tegen Johnson & Johnson, hebben zich tot nu toe 1.500 patiënten met klachten gemeld. 39 van hen hebben zich inmiddels bij de massaclaim aangesloten.

Het televisieprogramma Radar wist in 2015 te achterhalen dat de matjes nooit degelijk zijn getest voor gebruik in het bekken en dat Johnson & Johnson al op de hoogte was van het risico op ernstige bijwerkingen voordat het bedrijf de matjes op de markt bracht.

Johnson & Johnson betaalde vorig jaar als onderdeel van een schikking 120 miljoen dollar aan enkele duizenden Amerikaanse vrouwen

In de Verenigde Staten trok de voedsel- en medicijnenautoriteit FDA in 2008 al aan de bel over het frequent voorkomen van medische complicaties na het plaatsen van bekkenbodemmatjes.

De Nederlandse Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) waarschuwde pas vijf jaar later. Zij pleit sindsdien voor terughoudend gebruik van deze implantaten.

Johnson & Johnson betaalde vorig jaar als onderdeel van een schikking 120 miljoen dollar aan enkele duizenden Amerikaanse vrouwen die een bekkenbodemmatje dragen en als gevolg daarvan met medische complicaties kampen.

Het Amerikaanse farmacieconcern laat weten op korte termijn niet te kunnen reageren. Johnson & Johnson is overigens niet de enige producent van bekkenbodemmatjes. Ook bekkenmatjes van andere producenten veroorzaken soms medische problemen.


Pim Sonnenberg (47), touringcarbestuurder

Nederlandse patiënten klagen Amerikaanse maker van protheses aan
© raymond rutting

Ik heb een petitie opgesteld waarin staat dat ziekenhuizen de kosten van hersteloperaties moeten dragen

Neemt niet deel aan de massaclaim, maar overweegt dat wel.

‘In 2011 kreeg ik een liesbreuk. De enige oplossing die ik daarvoor aangeboden kreeg was een liesbreukmatje van Johnson & Johnson. Ik had meteen na de operatie al ontzettende buikpijn. De verpleegsters zeiden dat het tussen mijn oren zat.

‘Het matje zit tegen mijn darmwand aan, waardoor de minste beweging pijn veroorzaakt. Intiem zijn met mijn vrouw is onmogelijk. Ik draag geen riem meer, alleen losjes voor de sier. Ik moet bretels dragen om mijn broek op te houden.

‘Ik doe nu een studie om docent te worden op de middelbare school en ik liep destijds net stage. Met veel wilskracht en medicatie heb ik voor de klas gestaan. Maar door de pijn kon ik me niet concentreren op de stageverslagen die ik moest schrijven en heb nog geen studiepunten.

‘De afgelopen jaren heb ik langzaam aan mijn studie voortgezet en ben ik via een uitzendbureau gaan werken als touringcarbestuurder. Na drie dagen werken ben ik bekaf, dus een voltijdbaan zit er niet in. Recht op een uitkering heb ik niet, dus we leven van mijn het drogistensalaris van mijn vrouw.

‘Ik wil mijn matje laten verwijderen. In mijn geval is dat gelukkig mogelijk. Maar ik kan de operatie niet betalen en mijn zorgverzekeraar wil die niet vergoeden. Ik heb een petitie opgesteld waarin staat dat ziekenhuizen de kosten van hersteloperaties moeten dragen.’


Geja de Roo (59), verzorgingsassistente

Ik werd gediagnostiseerd met het ASIA-syndroom, een auto-immuunziekte veroorzaakt door mijn matje

Neemt deel aan de massaclaim tegen Johnson & Johnson

‘In 2009 liet ik een bekkenbodemmatje van Johnson & Johnson inbrengen tegen mijn blaasverzakking. Tijdens die operatie is mijn blaas geperforeerd, dus ging ik met een katheter naar huis.

‘Na zes weken ging het matje kapot. Weer een operatie. Het jaar erop kreeg ik bloedingen en pijn bij vrijen en moest ik een stukje van het matje operatief laten verwijderen. Sindsdien ben ik niet meer pijnvrij geweest. Ik had constant blaasontsteking, gewrichtspijn, buik- en bovenbeenpijn. In 2015 ben ik daarom gestopt met werken.

‘Mijn oogkleppen gingen pas af door een Radar-aflevering waarin lotgenoten hun verhaal vertelden. Mijn matje bleek gekrompen en er was littekenweefsel ontstaan. Dus werd ik weer geopereerd. Het matje verwijderen was niet mogelijk.

‘Daarna ben ik me alleen maar slechter gaan voelen. Ik werd gediagnostiseerd met het ASIA-syndroom, een auto-immuunziekte veroorzaakt door mijn matje.

‘Licht of lawaai kan ik niet verdragen en ik heb aanvallen van hevig trillen. Mijn medicatie wordt niet vergoed. Maar ik hou hoop op genezing. Ik heb aan mijn gynaecoloog gevraagd waarom hij voor een matje van dit merk had gekozen. Hij zei: ‘Ik ben ook maar een mens, ik heb mij laten beïnvloeden door vertegenwoordigers van Johnson & Johnson.”