Misleiding door Trouw: Wij kunnen fluiten naar werk, zeggen artsen op de digitale zwarte lijst

Commentaar  Mr Sophie Hankes, stichting SIN-NL
Hoe aantoonbaar onprofessioneel van journalist Dirk Waterval van Trouw.
Nooit bellen met journalisten altijd mailen, dan sta je sterk.
Dirk liet mij wel aanvullingen en correcties sturen op zijn concept, maar zond mij niet zijn definitieve tekst, noch de link naar zijn vandaag gepubliceerde artikel. Boodschap zoek het zelf maar uit….
Ik mailde hem dat de Rechtbank Groningen 25 september 2009, ECLI:NL:RBGRO:2009:BJ8795 uitdrukkelijk online publicatie van de zwarte lijst toestond en dat dit aan het artikel toegevoegd moest worden. Maar Dirk zweeg en verzweeg.
Dat betekent dat hij een belangrijk rechtsfeit verzwijgt, zie mijn email met vermelding hiervan dd 18 januari 2019, gedrag een journalist onwaardig.
Ook verzwijgt Dirk dat het tuchtcollege meestal een waarschuwing oplegt, die niet gepubliceerd wordt, dus de falende zorgverlener blijft anoniem en onbekend.
Dirk zwijgt ook over het feit dat medisch tuchtcolleges in minder dan 15% van de zaken een maatregel opleggen.
Meer info op www.medischtuchtcollege.org ook van de stichting SIN-NL.

Ook mailde ik dat deze rechter mr. R.A. Dudok van Heel zelf ook de zwartelijstartsen.nl  en nb en op de officiële zwarte lijst rechters van de stichting SIN-NL staat in verband met een uitermate aanvechtbaar vonnis van hem inzake de PIP borstimplantaten..
Rechter mr. R.A. Dudok van Heel had deze zaak in verband met belangenverstrengeling niet zelf mogen behandelen. Als juriste met specialisatie medisch recht concludeer ik dat dit vonnis derhalve nietig is.

Dirk Waterval ontvangt- als collega- journalist- uiteraard een verzoek om zsm zijn artikel alsnog met deze rechtsfeiten aan te vullen cq te rectificeren. Ook op Twitter zal aandacht aan deze zaak besteedt worden.
Het is overigens opmerkelijk dat falende zorgverleners zo weinig zelfreflectie vertonen, en geen of nauwelijks verantwoordelijkheid nemen voor hun falen, maar vooral het zo erg vinden dat zij op de zwarte lijst staan.
Is de klagende  bedrijfsarts “slachtoffer’ Jan Kees van Driel, zie www.bedrijfsartshouten.nl? Zou hij ooit excuses hebben aangeboden aan zijn slachtoffer, of zich ingezet hebben om zijn fout te herstellen? Wat heeft hij geleerd van zijn fout?

——————-

Trouw 19 januari 2019

Twee artsen die aan de digitale schandpaal zijn genageld, klagen: ‘Een serieverkrachter heeft recht op privacy, wij niet.’

De stem van de bedrijfsarts slaat ­direct om als hij hoort dat het een ­andere arts wél is gelukt: als je op haar naam googelt, verschijnt niet langer bovenaan de resultaten dat ze op de ‘zwarte lijst van artsen’ staat. Via de rechter kreeg deze chirurg het voor ­elkaar dat de zoekmachine haar moet vergeten, schreef Trouw gisteren. Haar privacy weegt volgens de rechtbank zwaarder dan het recht van ­patiënten om makkelijk aan informatie te komen over de beroepsgroep.

“Ik ga nú naar de supermarkt om de krant te kopen”, zegt de bedrijfsarts lachend. Even ervoor praatte hij nog verbeten over wat het met hem doet om zelf op die zwarte lijst te staan; de digitale schandpaal, noemt hij de internetlijst. Af en toe ontsnapte dan een krachtterm tussen zijn tanden door, die hij al pratend op elkaar hield.

Achter zwartelijstartsen.nl zit stichting SIN-NL, met als voorzitter juriste Sophie Hankes. Begin deze eeuw raakte zij invalide door een ­medische misser. Sinds 2009 zet ze namen van artsen, tandartsen en verpleegkundigen online die een maatregel opgelegd kregen van een tuchtcollege. Vaak gaat het om een berisping. Dat is zwaarder dan een gewone waarschuwing, maar er zitten geen concrete consequenties aan vast voor het werk van de arts.

Verbolgen

Ruim achthonderd namen telt de site, soms met de uitspraak van het tuchtcollege eronder. In het geval van de bedrijfsarts, omdat hij iemand ­arbeidsgeschikt had verklaard, zonder diegene daarvoor grondig genoeg te onderzoeken.

Nu staat een verwijzing naar de ­site van SIN-NL helemaal bovenaan de zoekresultaten van Google als je zijn naam intypt, net als bij de meeste mensen op die lijst. Hij is daar verbolgen over. “De eerste, de beste serieverkrachter heeft recht op anonimiteit, maar wij niet.” Hij krijgt psychotherapie om te leren omgaan met zijn notering op de lijst.

Als zzp’er schaadt het hem in zijn broodwinning, stelt hij. “Vanmorgen mailde nog een werkgever die weigerde de rekening te betalen. Ik had een werknemer van hem arbeidsongeschikt verklaard – voor de werkgever niet gunstig. Nu beroept hij zich op die zwarte lijst, met het idee dat mijn werk niet deugt.” Hij wil niet met zijn naam in de krant, uit angst nog meer klanten kwijt te raken.

Berisping

Ook een psycholoog die langer over een patiëntenrapport deed dan de afgesproken drie maanden kreeg een berisping. Daarom staat ook hij sinds 2017 op de lijst. Decennialang werd hij veelvuldig in de media opgevoerd als expert bij misdrijven. Toch is het eerste zoekresultaat op Google zijn pagina op die site van Sophie Hankes.

Verschillende advocaten van gedetineerden die hij zou onderzoeken, lieten eerlijk weten verder te kijken nadat ze zijn naam in Google invoerden. De psycholoog vraagt dan ook ­direct hoe de advocaat heet die het kennelijk voor elkaar kreeg een collega-arts door Google te laten vergeten.

Google gaat in hoger beroep tegen de uitspraak en volgens Hankes staat het bedrijf daarin ‘heel sterk’. Patiënten zijn afhankelijk van integere artsen die volgens de richtlijnen werken, stelt ze per mail. Ze beroept zich ­onder meer op vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid.

De volledige namen van de twee artsen zijn bekend bij de hoofdredactie. 

Lees ook:

Google moet berispte arts verwijderen uit zoekmachine

Een arts die op de vingers is getikt door het tuchtcollege moet verwijderd worden uit de zoekresultaten van zoekmachine Google. ‘Een baanbrekende uitspraak.’

De bedrijfsarts krijgt psychotherapie om te leren omgaan met zijn notering op de lijst