Medische fouten: feiten over cijfers en nakomen zorg- en meldplicht door artsen

1. artsen registreren hun fouten nauwelijks ( bron: R. Amalberti) er is sprake van ernstige onderrapportage (bron: IGZ) oftewel weinig meldingen in strijd met wettelijke verplichtingen.
Dit betekent dat exacte cijfers over het aantal medische fouten ontbreken, er is sprake van schattingen.
Dit betekent dat artsen hun fouten nauwelijks onderzoeken of ervan leren.
2. Artsen geven nauwelijks informatie en adequate zorg aan de slachtoffers van hun medische fouten en schrijven hun fouten nauwelijks in het medisch dossier van het slachtoffer (bron: Mr. R. Wijne) in strijd met hun informatie-, dossier- en zorgplicht WGBO en WKKGZ.
3. Het in de steek laten van hun patienten met ernstige gezondheidsschade door een medische fout is of opzet of grove nalatigheid en strafbaar ogv het Wetboek van Strafrecht.
4. Persoonlijke verantwoordelijkheid is een morele verplichting, dit geldt met name voor artsen en verpleegkundigen. Systeemfouten bestaan niet dit is een escape route.
5. Per jaar 2000 doden en 38.000 patienten met gezondheidsschade door onnodige fouten door artsen in Nederlandse ziekenhuizen , schatting. (bron: Nivel)
DIt is het resultaat van de bewuste keuze van artsen om niet te leren van hun fouten, veel medische fouten zijn herhalingsfouten. Bedenk dat artsen bovendien de slachtoffers en nabestaanden veelal in de steek laten in strijd met hun ethische, professionele en wettelijke zorgplicht.
Conclusie: het is de hoogste tijd voor sancties, ook via publicaties op internet.
Wat let artsen om hun zorgplicht en meldplicht wel na te komen?