• Home
• Over SIN-NL
• In de media
• Actueel
• de Zwarte Lijst
• Patiënten
  • Slachtoffers
  • Patiënten- organisaties
• Feiten & Cijfers
• Films
• Publicaties
  • Literatuur
  • Rapporten
  • Powerpoints
• S.R.Hankes

• Adviezen
• Huisartsen
• Oplossingen
• Vertel & herstel
• Veilig melden
• Wetten
• Weblog
• Foto's
• Zwijgplicht
• J.B.M. Kuks

Vrijdag 18 mei 2012         SIN-NL risicoanalyse en management ten bate van slachtoffers van medische fouten

Links Archief Meldpunt Contact

Generaal pardon: voor slachtoffers en veroorzakers van medische fouten? Ab Klink.

Socrates: het is beter slachtoffer dan dader te zijn.

Ruim één jaar geleden maakte SIN-NL in Nederland zijn entree en publiceerde over de verschrikkelijke situatie der medische fouten en de slachtoffers ervan. Vrijwel niemand luisterde...
Het Nivel/Emgo rapport brengt nu eindelijk beweging. Minister Klink komt in actie mede op basis van het spoeddebat in de Tweede Kamer 26 april 2007. Het onderwerp leeft.

Tijdens diverse gesprekken oa met medici, psychologen, journalisten en leken kwam de mythe van de op geld beluste slachtoffers van medische fouten naar voren. Het is hoog tijd om dit verkeerde beeld te corrigeren en de nuchtere waarheid weer te geven. Wat is de situatie?
Artsen sluiten deze groep van onschuldige patiënten uit van eerlijke informatie en adequate medische hulp, ondanks hun professionele verplichtingen op grond van de Wet Geneeskundige Behandelings Overeenkomst (WGBO). Slachtoffers van medische fouten worden en zijn als het ware gevangenen van de medici die of zelf de fouten maakten of hun collega willen dekken. Vandaar gebruik van de term: generaal pardon.

Wanneer, dringt het tot artsen door dat slachtoffers van medische fouten geen tegenstanders zijn die alleen maar en direct zouden denken aan juridische stappen?
Dit is een zelf bedacht idee van artsen en ziekenhuizen en voor hen de reden en een uitvlucht om slachtoffers van medische fouten geen eerlijke informatie te geven en uit te sluiten van adequate vervolgdiagnostiek en behandeling. Een simpel telefoontje van de ene naar de andere arts is hier al voldoende voor....Intussen worden slachtoffers van medische fouten via onnodige onderzoeken aan het lijntje gehouden, jaren lang.

Neem svp van ons aan en dit blijkt ook uit diverse wetenschappelijke onderzoeken, oa door Marie Bismark, Nieuw-Zeeland en John Banja, USA, alsmede de ervaringen van de Sorry Works coalition, USA en diverse Amerikaanse ziekenhuizen:
slachtoffers van medische fouten willen in eerste instantie gewoon eerlijk geïnformeerd worden wat er gebeurd is en weten of de schade van de medische fout via adequate medische behandeling hersteld kan en zal worden. Verder vinden slachtoffers van medische fouten het belangrijk dat er geleerd wordt van de fout en dat deze fout voortaan niet meer aan anderen aangedaan wordt.

Pas wanneer artsen en ziekenhuizen de slachtoffers voorliegen en aan het lijntje houden en zich niet aan hun profesionele en wettelijke plichten houden, wordt het verdriet en de boosheid zo groot, dat slachtoffers mogelijk naar een advocaat stappen. Openheid en eerlijkheid voorkomt dit. Gelukkig heeft Minister Klink dit ook begrepen.
Hij laat onderzoeken of artsen die medische fouten verzwijgen, strafrechtelijk vervolgd kunnen worden. Dit is terecht. Wij formuleerden al de analogie met doorrijden na een verkeersongeval en het zonder hulp achterlaten van het verkeerslachtoffer, dit is een misdrijf.

Hetzelfde kan gezegd worden van een arts die een slachtoffer van een medische fout niet eerlijk informeert en geen goede vervolgbehandeling geeft, ondanks zijn wettelijke verplichtingen. Zijn collegae willen de arts niet afvallen, want ook zij kunnen vandaag of morgen een medische fout maken. Veel artsen sturen daarom het slachtoffer van een medische fout weg zonder adequate medische hulp.heden ik, morgen jij.
Zo worden slachtoffers van medische fouten als het ware tot levenslang veroordeeld- gevangenen van medici-zonder enige vorm van proces of inspraak, op basis van zelfbescherming en een zelf geschapen mythe door artsen; één arts zei zelfs tegen ons: Uw situatie is zoals de gevangenen in Guantanamo-bay........

Dit kan en mag niet doorgaan. Let wel: we spreken over volstrekt onschuldige mede-mensen die het ongeluk hadden door een medische fout getroffen te worden.
Het lijkt ons de hoogste tijd voor een generaal pardon voor de onschuldige slachtoffers van medische fouten.
De medici dienen hierzelf toe over te gaan en bij weigering, door de overheid gedwongen te worden.
We beraden ons over een standpunt hoe om te gaan met de medische beroepsgroep die ons jarenlang extra en vermijdbaar leed aandoet, op basis van een zelf verzonnen waanidee. Ook voor hen, de artsen een generaal pardon?
Laten ze eerst inzicht en spijt betuigen. Dat is het minste.

We roepen alle gewetensvolle artsen op om het roer radicaal om te zetten en de bakens te verplaatsen:
slachtoffers van medische fouten, zijn geen tegenstanders en rennen niet direct naar de rechter. Geef de slachtoffers direct respectvolle eerlijke informatie en adequate medische hulp, op basis van Uw wettelijke verplichtingen en volgens het "Vertel en Herstel" protocol, zie toespraak G.van der Wal, Inspecteur-Generaal van de Inspectie Gezondheidszorg 23 november 2006 www.igz.nl gebaseerd op het Harvard Consensus rapport (2006) When things go wrong: responding to adverse events, zie internationaal.
U kunt van Uw patiënten en van Uw fouten leren en daardoor het geschonden vertrouwen weer opbouwen: informatie, transparantie en daadwerkelijk respect in plaats van wantrouwen.

Minister Klink, wij streven niet naar juridische procedures, die in verband met het ontbreken van objectieve medische rapporten toch nauwelijks te winnen zijn en jarenlange strijd vragen ten voordele van advocaten.
Wij streven naar bemiddeling en redelijke vaste tarieven, op basis van het no-fault systeem, waarbij er geen sprake hoeft te zijn van schuld.

Het verhogen van boetes bij klachtcommissies lijkt een goed idee, zo ook het aansprakelijk stellen van directies van ziekenhuizen voor medische fouten. We kennen een aantal leden van directies en raden van bestuur en toezicht die hiervoor in aanmerking zouden komen. Juridisering heeft echter niet onze voorkeur.

Hoogste prioriteit is het "bevrijden van de gevangen onschuldige slachtoffers van medische fouten" en het arrangeren van goede medische hulp voor de slachtoffers. Informeer de familie-leden van overleden slachtoffers van medische fouten. Eerlijkheid en openheid komt de verhouding tussen patiënten/familie-leden en artsen ten goede en maakt leren van fouten mogelijk.
U bent op de goede weg, luister naar de slachtoffers van medische fouten, ga met hen in gesprek.
Er moet nog heel wat gebeuren en er is haast geboden om vermijdbaar leed te beperken en te voorkomen.
Hillel zei: wanneer niet nu, wanneer dan wel?

Ga terug