• Home
• Over SIN-NL
• In de media
• Actueel
• de Zwarte Lijst
• Patiënten
  • Slachtoffers
  • Patiënten- organisaties
• Feiten & Cijfers
• Films
• Publicaties
  • Literatuur
  • Rapporten
  • Powerpoints
• S.R.Hankes

• Adviezen
• Huisartsen
• Oplossingen
• Vertel & herstel
• Veilig melden
• Wetten
• Weblog
• Foto's
• Zwijgplicht
• J.B.M. Kuks

Vrijdag 18 mei 2012         SIN-NL risicoanalyse en management ten bate van slachtoffers van medische fouten

Links Archief Meldpunt Contact

Boekbespreking: Medische Missers door Ton van Dijk, journalist en Peter Pop, arts.

Boekbespreking: Medische Missers door Ton van Dijk, journalist en Peter Pop, arts.

Dit boek is grotendeels gewijd is aan medische fouten, de gevolgen en het leed van individuele slachtoffers en de nabestaanden alsmede de verschrikkelijke gang van zaken bij de tuchtcolleges. De beschrijving door Ton van Dijk toont veelal begrip.
Daarnaast bevat het boek beoordelingen van de casussen door Prof.Peter Pop, em. Hoogleraar aan het AZM te Maastricht, alsmede een beschrijving van gewenste verbeteringen en door de overheid geplande verbeteringen.
Het boek is aldus volstrekt traditioneel geschreven: casus, individueel leed, mening van arts.
Dit was deze zomer ook het geval bij de serie Medische Missers van de AVRO.
In alle opzichten is te merken dat de opvatting van de arts een groot stempel heeft gedrukt op de bewoording en waardeoordelen. Te weinig wordt beschreven hoe ernstig de structurele situatie van medische fouten is, zowel qua hoeveelheid, als qua gevolgen voor de slachtoffers.
Groot manco is het ontbreken van informatie afkomstig van actieve organisaties van slachtoffers van medische fouten en mn de door hen aangedragen constructieve oplossingen.
Het beschrijven van het Veiligheidsmanagmentsysteem dat per 1.1.2008 ingevoerd zal worden is niet voldoende, mede omdat de werkelijke waarde van dit systeem wat ons betreft twijfelachtig is. Dit VMS richt zich bv uitsluitend op de toekomstige medische fouten en zwijgt volledig over het eerlijk omgaan met de huidige en toekomstige slachtoffers van medische fouten.
Pop verwijst naar een voorstel ter aanvulling van de WGBO over het informeren van slachtoffers van medische fouten en dit kan uitsluitend ons Vertel en Herstel voorstel betreffen, daar niemand anders dit voorstel geformuleerd heeft.
Wat let Pop om zijn bron te noemen? Wil hij vooral niet refereren naar SIN-NL?
Ook treft ons dat Pop heel duidelijk de keuze heeft gemaakt om het boek Medische Missers te noemen. Hij wijst de woorden: medische fouten af, omdat dit een veroordeling zou betekenen.
Hoe onvolwassen van Pop. Mist hij het vermogen tot zelfinzicht en zelfreflectie, zoals zovele artsen? Artsen zijn gewone mensen en kunnen ook fouten maken.
Sterker nog: artsen maken duizenden fouten per jaar, melden ze niet aan de IGZ, ondanks hun wettelijke verplichting op basis van de Kwaliteitswet en gaan op een onmenselijke wijze met de slachtoffers om door hen geen nazorg te verlenen, dwz geen eerlijke informatie en herstelbehandeling, zoals eindelijk in september 2007 erkend door de Orde van Medisch Specialisten en de IGZ. Noem man en paard Pop, dan ben je geloofwaardig.
Nu bedien je je van halfslachtige formuleringen.
SIN-NL wordt 1 keer genoemd, naar aanleiding van onze bijdrage aan een symposium over medisch tuchtrecht februari 2006, waarin de voorzitter van het Centraal Medisch Tuchtcollege Mr R.A.Torrenga het bestond om naar aanleiding van een vraag omtrent de ernst van medische fouten uit te roepen: ‘dood gaan we allemaal’.
Ter correctie van hetgeen het boek vermeldt:Verder ontspon zich een discussie of een huisarts die een patient met pijn op de borst zonder diagnostiek wegstuurde en die de volgende dag overleed aan een hartinfarct, schuldig was aan een medische fout.
Torrenga riep ook nog uit dat bij medische behandelingen garantie tot de deur geldt. Deze opmerking is februari 2007 herhaald door Prof.Kalkman van het UMC Utrecht.
Het wekt onze verbazing dat SIN-NL op gelijke voet vermeld wordt naast de volstrekt inactieve ,vrijwel non-existente en collaborerende organisatie Nevemedis. Bovendien worden de namen van de familie-leden en slachtoffers volledig genoemd. Zij die een tuchtprocedure aanspannen kunnen adequate medische hulp vergeten ivm plaatsing op de zwarte lijst.
Of zal Peter Pop voor hen een goed woordje doen?
Het is des te merkwaardiger dat de namen van artsen geanonimiseerd zijn. Zij zijn nb de veroorzakers van veel onnodig vermijdbaar leed. Hier toont zich de collegialiteit van Pop het duidelijkst.
We hebben met opzet het boek op ons laten inwerken, om tot een gewogen oordeel te komen.
We zijn van mening dat het boek het lezen waard is, maar hadden een kritische constructiever opbouw geprefereerd, met duidelijke verwijzingen naar de benadering en oplossingen van actieve organisaties voor slachtoffers van medische fouten.

Ga terug