• Home
• Over SIN-NL
• In de media
• Actueel
• De Zwarte Lijst
• Patiënten
  • Slachtoffers
  • Patiënten- organisaties
• Feiten & Cijfers
• Publicaties
  • Literatuur
  • Rapporten
  • Powerpoints

• Adviezen
• Huisartsen
• Oplossingen
• Vertel & herstel
• Veilig melden
• Wetten
• Weblog
• Zwijgplicht

Donderdag 29 juli 2010         SIN-NL risicoanalyse en management ten bate van slachtoffers van medische fouten

Links Archief Meldpunt Contact

Evaluatie Gedragscode Behandeling Letselschade GBL, Universiteit van Tilburg, 18-6-09.

Na de ontvangst door Corry van Zeeland (Universiteit van Tilburg) werd de dag geopend door Peter Kamminga (Universiteit van Tilburg). Vervolgens gaf Corry van Zeeland een overzicht van het project dat tot de Gedragscode Behandeling Letselschade 2006 heeft geleid. Hierop kwam Peter Kamminga wederom aan het woord met een korte verkenning over hoe de code leeft in de praktijk. Weliswaar was de aanpak door middel van interviews en vragenlijsten, zoals hij zelf aangaf, niet representatief, toch gaf het interessante resultaten en stof tot nadenken.

Vervolgens kwamen in een panel vertegenwoordigers van slachtofferorganisaties aan het woord. Het betrof hier de heer R. de Haan van Stichting de Ombudsman; de heer M. van Berckel Smit van ANWB Rechtshulp; Professor J. de Kroes adviseur Vereniging Verkeersslachtoffers, de heer M. van Driel van Slachtofferhulp Nederland; mevrouw D. van Eden van Stichting Whiplash Nederland; en mevrouw S.R. Hankes van SIN-NL/IEU-Alliance.
Bevraagd door Prof.M. Barendrecht konden deze organisaties hun ervaringen met de Gedragscode delen. De heer Barendrecht vroeg allereerst een reactie op de presentatie van Peter Kamminga. Stichting de Ombudsman stelt dat de gedragscode weinig betekent voor de medische aansprakelijkheid. Verder komen er vrijwel geen referenties naar de gedragscode in de huidige dossiers voor. ANWB Rechtshulp voegt hieraan toe dat het slachtoffer een te kleine rol speelt in het gehele traject. Verkeersslachtoffers vindt dat het slachtoffer vanaf het begin af aan goed opgevangen moet worden. Gebeurt dit niet dan zal dit het herstel van het slachtoffer belemmeren. Verder ontbreekt het aan een parlement of toezicht op de naleving van de Code.
Slachtofferhulp Nederland zegt dat er in 2008 twee meetings zijn geweest waar slachtoffers centraal stonden. Wat dat betreft is er volgens deze organisatie veel interesse voor slachtoffers. SIN-NL reageert hierop dat hier niet veel van te merken is. Stichting Whiplash Nederland valt SIN-NL bij door te stellen dat het om de tafel zitten met slachtoffers alleen niet goed genoeg is. Stichting de Ombudsman vult aan dat de sfeerverbetering alleen merkbaar is als de zon schijnt. De goede voornemens worden echter overboord gegooid als het spannend wordt.
De Heer de Boer, Organisatie Niet Aangeboren Hersenletsel (NAHzorg) gezeten in de zaal, merkt op dat de code pas komt na het erkennen van de medische aansprakelijkheid. ANWB Rechtshulp zegt hierop dat erkenning van de gevolgen minder aanwezig is in de code. Iemand in de zaal meent dat slachtoffers helemaal niet met de Code bezig zijn. SIN-NL zegt dat slachtoffers ten eerste eerlijke informatie wil ontvangen en herstelbehandeling willen krijgen, voorzover mogelijk, daarna komt eventueel een traject van schadevergoeding. Verkeersslachtoffers vertelt dat het slachtoffer in een situatie terechtkomt waar hij of zij niet op voorbereid is. In het begin is het slachtoffer met heel andere dingen bezig dan met schadevergoedingen. Ze willen slechts iemand die in hun begeleiding te vertrouwen is.
Vervolgens komt uit de zaal de vraag wat het werkelijkheidsgehalte van de code is. SIN-NL reageert op deze vraag door te zeggen dat de werkelijkheid anders is dan de academische discussie over de code en dat er sprake is van grote nood bij de slachtoffers. Op zich is de goede wil oké, maar er moet veel meer gebeuren en echt goede hulp verleend worden.
SIN-NL is daarom voor wettelijke regelingen in plaats van de bestaande zelfregulatie van de medische sector. Slachtofferhulp Nederland is het hier mee eens. In de zaal wordt gesteld dat aan het slachtoffer moet worden gevraagd wat hij of zij wil, zoals welke hulp nodig is. Maar men moet ook niet de illusie hebben dat alles kan worden opgelost door wetgeving. Slachtofferhulp Nederland vult aan dat de Gedragscode nog niet geïmplementeerd is en dat we eerder in de achteruit staan.
De heer Barendrecht vroeg vervolgens aan het panel waar, wat betreft de code, over nagedacht moet worden. Waar moet meer energie in worden gestoken en wat zou de wenselijke eindsituatie zijn? ANWB Rechtshulp reageert dat de Gedragscode een plek moet worden gegeven. Het management moet het belang inzien van de Code. Ook moet de Code niet als wet worden gezien. SIN-NL heeft drie voorstellen: vertel en herstel met eerlijke informatieverschaffing en herstelbehandeling 2. de registratie van medische fouten en leren van deze fouten ; en 3. de invoering van de no-fault regeling met vaste criteria en vaste bedragen. SIN-NL is van mening dat de basis Code nog steeds te vrijblijvend is.
Stichting de Ombudsman is voor self-empowerment: het slachtoffer moet een eigen stem krijgen en moet de betrokken partijen op de Code kunnen aanspreken. NAH-zorg is voor een betere opleiding voor de mensen in het veld. Het psychologische effect op slachtoffers moet ook duidelijk naar voren komen in deze opleiding. Stichting Whiplash Nederland wil het slachtoffer meer handen en voeten geven om hun positie te versterken. Het slachtoffer is nu namelijk nog te afhankelijk van de andere partijen. Misschien moet wettelijk de positie van het slachtoffer worden verbeterd. Op dit moment is het slachtoffer namelijk nog een ongelijke partij in het traject. Slachtofferhulp Nederland wil de Letselschaderaad vooral tips geven. Ook is wettelijke regeling niet per se nodig want de MP-code is ook vrijblijvend en deze werkt wel goed.

Hiermee was de paneldiscussie afgesloten en volgde een pauze. Na de pauze werd er een presentatie gegeven door Laura Klaming (Universiteit van Tilburg) over de evaluatie van letselschadeprocedures (met en zonder GBL). Deze evaluatie is op basis van een klein onderzoek onder slachtoffers en dus niet per se representatief. Doel van het onderzoek was een antwoord te vinden op de vraag of de Gedragscode bijdraagt aan een betere letselschadeprocedure.

Na deze presentatie volgt er een zaaldiscussie onder leiding van Ivo Giessen (Universiteit van Utrecht) over de toekomst van de letselschaderegeling. Uit deze discussie kwam onder meer een voorstel van Corry van Zeeland naar voren om een gele en rode kaart in te voeren die het slachtoffer indien nodig zou kunnen uitdelen aan de betrokken partijen en welke kon leiden tot maatregelen als het instellen van een procedure. Professor J. de Kroes is voor ‘naming and shaming’. SIN-NL stelt dat de situatie zeer ernstig is: slachtoffers zijn nog steeds vogelvrij. Laatstgenoemde organisatie stelt dan ook voor, een persbericht de deur uit te doen onder deze titel. De heer F. Kremer van Stichting Personenschade Instituut Nederland B.V. zegt dat slachtoffers twintig jaar geleden misschien vogelvrij waren, maar dat dit absoluut niet meer het geval is. De Heer de Boer, Organisatie Niet Aangeboren Hersenletsel (NAHzorg) reageerde een aantal keren met constructieve opmerkingen.
Over het geheel gezien echter bleef het tijdens de discussie helaas in het midden wat een volgende stap zou moeten zijn. Over het al dan niet opstellen van een persbericht over de resultaten van de Letselschade Terugkomdag werd geen besluit genomen . Ten slotte werd de dag afgesloten door Maurits Barendrecht.
SIN-NL meent dat het een zinvolle stimulerende bijeenkomst was en hoopt dat de waardevolle suggesties in praktijk op korte termijn navolging zullen krijgen.

Met dank aan de opsteller van dit verslag.

Ga terug