Een derde van zorgverleners meldt falen van collega niet

Kort commentaar SIN-NL

Het zullen er mogelijk bijna 100% zijn, getuige het onderzoek van Prof. Rene Amalberti, de vele meldingen van slachtoffers van medische fouten aan SIN-NL, alsmede de ervaringen van mijn familieleden en mijzelf.De artsen weten direct dat er een medische fout gemaakt was en kiezen bewust voor steunen van de collega, in strijd met hun zorgplicht WGBO.
Overigens publiceerde Weenink et al. een onderzoek over het disfunctioneren van zorgverleners, november 2012.
Het Nivel instituut publiceerde een rapport over de ervaringen van verpleegkundigen betreffende disfunctioneren van zorgverleners,2014.
en hieronder de mening van een slachtoffer van falende longartsen:
1/3? Ik denk veel meer! Bij mij hebben alle longartsen, die ik in 13 jaar heb geconsulteerd, mijn verhaal niet geloofd maar de collega wel. Ondanks een tuchtzaak, waarbij aan een collega een waarschuwing werd opgelegd. Dus ze trekken niet eens aan de bel maar doen er het zwijgen toe en brengen daardoor het leven van de patiënt bewust in gevaar.
—————-

Download het onderzoek van J-W. Weenink [Feb 2016] (PDF)

‘Een derde van zorgverleners meldt falen van collega niet’

Een op de drie zorgverleners die een collega niet goed ziet functioneren maakt daar geen melding van. Ook niet indien het welzijn van de patiënt in het geding is.
Dat blijkt uit onderzoek van het Nijmeegse Radboudumc onder ruim duizend werknemers in de zorg, schrijft Trouw maandag.

Een kwart van de ondervraagden zag het afgelopen jaar een collega structureel en risicovol een patiënt behandelen zonder daar zelf iets aan te kunnen veranderen. Het ging daarbij vooral om het afwijken van richtlijnen in de zorg.

Gebrek aan bewijs wordt genoemd als reden om geen melding te maken van de observatie. Er bestaan protocollen, maar de meeste ondervraagden willen alsnog eerst extra training en ondersteuning.

Opleiding

“Onze indruk is dat veel zorginstellingen en beroepsverenigingen hier meer aan doen dan vroeger, maar zorgleverleners ervaren dat niet altijd zo. Ze willen ook graag al in de opleiding meer aandacht voor disfunctioneren”, aldus onderzoeker Jan-Willem Weenink.

Het is niet precies bekend hoe ernstig de fouten zijn waarvan de ondervraagden weten. Wel analyseerden de Nijmeegse onderzoekers vijf gevallen waarin de zorg drastisch tekort schoot met deels levensbedreigende situaties.
——

Een op drie artsen meldt falen van collega niet

Edwin Kreulen − 15/02/16 Trouw.nl
© anp.

Van de zorgverleners die een collega zien disfunctioneren, trekt een op de drie niet aan de bel. Ook al is het welzijn van de patiënt in het geding.

Dat blijkt uit een onderzoek van het Nijmeegse Radboudumc onder ruim duizend werknemers in de zorg – zoals artsen, verpleegkundigen en gezondheidspsychologen. Een kwart van de ondervraagden zag het afgelopen jaar een collega structureel risicovol handelen in de omgang met patiënten, zonder dat zelf te kunnen verbeteren.

Het ging meestal om afwijken van de richtlijnen in de zorg, en minder vaak om gebrekkige communicatie of samenwerking.

De meeste dokters en andere zorgverleners spreken hun collega op dit gedrag aan, of anders diens baas. Maar ‘gebrek aan bewijs’ is nogal eens een reden om dit niet te doen. Vooral als de collega ergens anders werkt, vinden zorgverleners het moeilijk om een melding te doen. Er zijn wel protocollen voor, maar de meeste ondervraagden willen graag eerst extra training en ondersteuning.

  • Onze indruk is dat veel zorginstellingen en beroepsverenigingen hier meer aan doen dan vroeger, maar zorgverleners ervaren dat niet altijd zo.

    Onderzoeker Jan-Willem Weenink

Meer aandacht
“Onze indruk is dat veel zorginstellingen en beroepsverenigingen hier meer aan doen dan vroeger, maar zorgverleners ervaren dat niet altijd zo. Ze willen ook graag al in de opleiding meer aandacht voor disfunctioneren”, zegt onderzoeker Jan-Willem Weenink. Dat zou helpen om een collega alsnog aan te spreken.

Hoe ernstig de fouten zijn die de ondervraagden in gedachten hebben, is niet nader gevraagd voor dit onderzoek. Maar de Nijmeegse onderzoekers analyseerden vijf gevallen waarin de zorgverlening drastisch tekort schoot – met deels levensbedreigende situaties.

In de meeste van die zaken gaven artsen en verpleegkundigen aan dat zij fouten niet melden omdat zij ‘geen open cultuur’ in de eigen instelling ervaren.

Gebrek aan bewijs
In ziekenhuisconflicten wordt nogal eens snel naar de term ‘angstcultuur’ gegrepen, maar de vrees voor de eigen positie of de hiërarchie in de organisatie zijn volgens dit onderzoek niet de voornaamste reden om een melding na te laten – dat is het gebrek aan bewijs. “Ook al is er geen bewijs, toch is het beter om de zaak te bespreken”, zegt de Nijmeegse onderzoeker Tijn Kool.

  • Een zaak bij de tuchtrechter kan al snel een jaar of zelfs langer duren.

    Onderzoeker Tijn Kool

De onderzoekers pleiten er ook voor om meer begeleiding te geven aan artsen en verpleegkundigen tegen wie een klacht wordt ingediend. De onderzoekers spraken met zorgverleners die door de medisch tuchtrechter op de vingers zijn getikt. Ook al na een relatief lichte correctie is de invloed op de betrokkene groter dan de buitenwereld denkt. Patiënten komen bijvoorbeeld op internet de naam van de arts tegen en annuleren hun behandeling. Ook al ging de tuchtrechtzaak maar om een enkele fout.

“Zo’n zaak kan al snel een jaar of zelfs langer duren”, zegt Kool. In die tijd kan de betrokken arts het gevoel hebben minder serieus genomen te worden en bovendien kan al dit ‘gedoe’ leiden tot defensieve geneeskunde: voor de zekerheid elke test of elk onderzoek uit de kast trekken.

Belastend voor de patiënt
“We weten uit ander onderzoek dat die keuzes voor patiënten belastend kunnen uitpakken”, zegt Kool.

Hij pleit ervoor dat iedere zorgverlener tijdens een tuchtzaak begeleiding krijgt aangeboden. In Engeland zorgen de beroepsverenigingen daarvoor. “Dat is belangrijk voor de rehabilitatie van de betrokkene, en daarmee ook voor goede zorg.”

Vandaag in Trouw een interview met Jaap Sijmons, die als advocaat naast artsen staat voor de tuchtrechter: ‘Reputatie van arts soms beschadigd vóór het oordeel over de feiten bekend is.’

Delen:Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someone