Boekbespreking Erik-Jan Vlieger Het nieuwe brein van de dokter

Titel: Het nieuwe brein van de dokter: medische kennis uit klinische netwerken

  • Nederlandstalig
  • 2018 ed.
  • 9789036820004
  • november 2017
Het nieuwe brein van de dokter

Indrukwekkend, helder en intelligent geschreven, goede opbouw, logisch, innovatief, met perspectief op verbetering van de kwaliteit van zorg voor de patient. Moet zo snel mogelijk ingevoerd worden.

Erik – Jan Vlieger 1971, fysicus, arts, ondernemer, promoveerde in de radiologie, beschrijft diverse mogelijkheden om de kwaliteit van gezondheidszorg te verbeteren.
Zijn boek getuigt van insiders information, grote intelligentie en gedrevenheid.

Aanleiding voor dit boek was de onnodige dood van een baby, zoontje van vrienden. Wanneer dit jongetje in een ander ziekenhuis zou zijn opgenomen, leefde hij zeer waarschijnlijk nog. Doel van het boek is optimale kennistoepassing ten bate van de patiënt.

Naar de mening van de schrijver loopt het medische handelen 17 jaar achter op de literatuur!! Kennistoepassing loopt achterop , diagnostiek en behandeling zijn niet zo goed als ze kunnen zijn.
Het is goed dat de Vlieger dit benoemt. 
In de woorden van SIN-NL: er sprake van grote verschillen in behandelingen en in uitkomsten van behandelingen, dus van praktijkvariatie.
Dit is een zeer ernstig verschijnsel in de medische sector dat leidt tot een onnodig hoog percentage vermijdbare ziekte, invaliditeit en sterfte. 
de Vlieger vermijdt echter te beschrijven dat artsen veel kansen tot herstel van de slachtoffers laten liggen, door de slachtoffers veelal simpelweg dood te zwijgen, dwz nauwelijks info, nauwelijks diagnostiek, nauwelijks herstelbehandeling, voorzover mogelijk, verstrekken, in strijd met hun ethische, professionele en wettelijke zorgplicht.
Grond voor dit doodzwijgen is het vermijden van aansprakelijkheid van zichzelf of zijn/haar collega.

Hoe dan ook, Vlieger heeft blijkbaar heel goed nagedacht over verbetermogelijkheden waarbij hij groot belang hecht dat artsen plezier houden in hun werk. Hij kent zijn Pappenheimers.

Enkele van zijn oplossingen:
Vlieger constateert dat naleving van richtlijnen en protocollen sterkt varieert sterk en soms laag is, wederom een zorgwekkende aanwijzing voor praktijkvariatie.
Hij erkent de waarde van het leren van uitkomsten van behandelingen en het nauwkeurig opvolgen van protocollen. 
Deze protocollen dienen echter wel up to date zijn en synchroon te lopen met de medische literatuur.
Hij benadrukt het belang van big data en personalized medicine.
Vlieger pleit voor het oprichten van klinische netwerken, ook ter uitwisseling van medische literatuur en het groeperen van kennis rond een patientengroep via kennis van indicatiestelling van diagnostiek, van interpretatie van diagnostiek en van comorbiditeiten in de patientengroep.
Vlieger schat dat er op basis van diagnostiekfouten in Nederland mogelijk 5500 doden per jaar vallen en concludeert dat de diagnostische praktijk afwijkt af van de objectieve manier van diagnosticeren. Hij ziet het inzetten van de benodigde kennis en het opzetten van beslissingsmethodiek als belangrijk middel tot verbetering.

Centraal dienen te staan: protocollen, goed registreren processtappen, goed registreren uitkomsten, analyseren van uitkomsten en aanleveren voor big data onderzoek, dit alles ten bate van optimale behandeling van de patiënt.

Vlieger is voorstander van een andere manier van opleiden, minder uit het hoofd leren. Kennis veroudert immers sneller dan voorheen.
Artsen dienen meer gebruikt te maken van digitale communicatie met de patient.
Ook dient objectieve medische informatie voor patiënt beschikbaar te zijn.
Wat Vlieger betreft krijgt de huisarts onbeperkt toegang tot 2e lijns diagnostiek.
Hij ziet voordelen in een breed portfolio voor artsen, en bepleit zoveel mogelijk delegatie aan ICT en paramedici, voor de standaardgevallen zodat de arts zich kan richten op de patiënten met bijzondere ziektebeelden.
Een bijzonder inspirerend boek, praktisch goed toepasbaar, van harte aanbevolen!