Boek Peter Kapitein biedt oplossingen voor verbeteren gezondheidszorg

Titel: Hoe heeft het zover kunnen komen? Een frisse blik op de gezondheidszorg.
door Peter Kapitein, Uitgeverij Water BV, 2016

Recensie

Peter Kapitein 1960 (IT manager financiële sector)  is een bevlogen man en een bevlogen patient-advocate. Hij is met Coen van Veenendaal oprichter van de stichting Alpes d’Huzes in 2003 en Inspire2live in 2006.

De Boodschap van Inspire2Live en van Peter Kapitein: ‘zorg voor de beste kankerzorg en de toegang tot deze kankerzorg’.

Zelf heeft hij als lymfklierkanker patiënt sinds 2005 enkel goede behandelingen gehad, met deskundige artsen en uitstekende verpleegkundigen.

Hij is zich ervan bewust dat dit niet opgaat voor alle patiënten. Dit is een understatement. De kwaliteit van behandelingen verschilt per ziekenhuis, hoe de diagnose wordt gesteld en welke behandeling wordt aangeboden. 
Er is veel betere zorg mogelijk.

Volgens Kapitein is de patiënt ondergeschikt aan belangen van overheid, ziekenhuizen, zorgverzekeraars, wetenschap, bedrijven en farma. 
Middels dit boek beschrijft hij een zoektocht naar de oorzaken en oplossingen.

Hij onderzoekt de ontwikkelingen in de kankerzorg en pleit voor concentratie en specialisatie. Nieuwe en betere behandelingen dienen ontwikkeld te worden: chirurgie, radiotherapie, medicijnen en interventie-oncologie.

Ook bepleit hij personalized medicine, zorg afgestemd op de individuele patiënt bv via dna-sequencing om de gen-mutatie te bepalen, en niet op de ziekte, zoals nu het geval is.

Tevens onderzoekt hij de militaire sector, de financiële sector en de medische sector.
Kapitein constateert dat hier dezelfde mechanismes werkzaam zijn.

Het systeem is belangrijker geworden dan het doel waarvoor het systeem is opgericht.
Hij stipt aan dat veel politici overstappen naar de bankensector en noteert de vervlechting van belangen. De militairen, bankiers en artsen moeten beginnen met het nemen van verantwoordelijkheid.

In de medische sector is de industrie bepalend voor de ontwikkeling van medicijnen en apparatuur. Doel is winstmaken.

De overheid is gericht op kostenbeperking van de behandeling van ziekten en te weinig op preventie. 
Ook de rol van de zorgverzekeraars wordt belicht, onder andere via de lange weg van medicijnontwikkeling tot vergoeding van medicijnen.

Nergens is de patiënt leidend, constateert Kapitein. Een actieve rol van de patiënt is vereist. Het medisch complex vereist mondige patiënten.

Patiënten die weten wat er met ze aan de hand is, navraag doen en aangeven wat ze wensen en zo nodig eisen. En vooral ook goed weten hoe de zorg in elkaar steekt.
Hij benadrukt de noodzaak van onafhankelijke en sterke activistische patientenorganisaties en patientadvocates.

Zijn antwoord op de vraag: hoe heeft het zover kunnen komen luidt:
De oorzaak ligt in het denken en in het stoppen hiervan, in het niet meer voelen en het niet meer nemen van onze verantwoordelijkheid het niet meer oordelen over elkaar en elkaars handelen, het al dan niet hebben en voelen van schuld en het al dan niet doen van boete.

In hoofdstuk 6, verantwoordelijkheid en oordeel, beschrijft hij de oplossing aan de hand van Hannah Arendt (1906-1975, politiek filosofe) die het proces tegen Eichmann, nazi verantwoordelijk voor de dood van miljoenen, Joden analyseerde.
Zijn thema ’s voor oplossing zijn naar voorbeeld van Hannah Arendt: verantwoordelijkheid, oordeel schuld en moraliteit. Wegkijken is niet toegestaan.
Het nemen van verantwoordelijkheid is fundamenteel.

Het laatste hoofdstuk 7, het is tijd voor de patiënt, is zeer duidelijk en zinvol.
Kapitein noemt terecht het boek Het Proces door Franz Kafka, als voorbeeld voor de positie van de patiënt. Hierin geeft Kapitein eindelijk in minder verhullende woorden weer hoe onnodig kwetsbaar de patiënt is in het huidige medische systeem.

Hij pleit voor het daadwerkelijk centraal stellen van de patiënt, in besluitvorming, in voorbereiding, onderzoek, behandeling. Patiënten, artsen en wetenschappers, zorgverzekeraars, overheid, bedrijven  moeten de handen ineenslaan en samenwerken

Kapitein beschrijft dit overtuigend als een win-winsituatie voor de verbetering van de kwaliteit van de gezondheidszorg.

Zijn pleidooi is oprecht en geloofwaardig. Een indrukwekkend boek, van harte aanbevolen!