Baby Lina overleden in Maxima Medisch Centrum Veldhoven: tuchtzaak en aangifte

Sadegül en Sefer verloren hun dochter Lina en dienen een aanklacht in: ‘Het doet nog steeds zeer’

EINDHOVEN – Een boosheid die nergens mee te vergelijken is en die aan haar vreet. Zo omschrijft Sadegül Manti uit Eindhoven haar gevoel als ze praat over de slopende zaak rond haar overleden dochtertje Lina. Sadegül en haar man Sefer verloren hun dochter in 2016 bij de geboorte en klagen daar nu het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven voor aan. “Dit is het minste wat ik kan doen voor Lina. Ik wil dat ze ziet dat we sterk zijn en er alles aan doen om erkenning te krijgen voor haar.”

Het gemis van Lina blijft. “Het doet nog steeds zeer”, vertelt Sadegül. “Ik heb haar niet horen huilen, ik heb haar ogen niet open gezien. Het is gewoon pijnlijk, dat kun je niet omschrijven.” De bevalling was volgens Sadegül een traumatische ervaring. “Alles wat je hebt op dat moment ligt daar gewoon en je weet dat het niet goed gaat komen. Al blijf je hopen.”

Aanklacht
Sadegül Manti en Sefer Özbek uit Eindhoven verloren in 2016 hun pasgeboren dochtertje Lina. Volgens de ouders hebben meerdere artsen, een verpleegkundige en een verloskundige hun werk niet goed gedaan. Hoewel de moeder complicaties had, zou er nauwelijks zijn ingegrepen. Nadat ze werd geboren via een keizersnede, bleek het meisje geen hartslag te hebben. Artsen wisten haar hartje nog op gang te brengen, maar de hersenschade was toen al te groot.

Het verdriet was groot maar aan rouwen kwam het stel nog niet toe. Na het overlijden bood het ziekenhuis hen een schikking aan, maar de ouders accepteerden die niet. “Dat bedrag was zo laag, dat was meer beledigend.”

Ouders wachten op excuses van het ziekenhuis: ‘Pas dan kunnen we verder met verwerking’

Als laatste noodgreep hebben ze bij het medisch tuchtcollege een klacht ingediend tegen een gynaecoloog van het ziekenhuis. Het ziekenhuis zelf hebben ze aangeklaagd voor dood door schuld.

Wat als het ziekenhuis schuld had bekend?
“Eigenlijk alles wat we voor Lina kunnen doen, doen we nu. We waren op zoek naar erkenning want dit had niet gehoeven.” Sadegül en Sefer vinden het vooral frustrerend dat ze geen erkenning hebben gekregen vanaf het begin.

Was het anders geweest als het ziekenhuis vanaf het begin af aan schuld had bekend? “Ja, dan hadden we hier niet gezeten. Dan hadden we het kunnen afsluiten want dat hebben we nog steeds niet kunnen doen.” Want de ouders zien ook in dat het personeel dat betrokken was bij hun bevalling ook maar mensen zijn en dat mensen fouten kunnen maken. Sadegül: “Zo keken wij er ook naar. Ieder mens kan fouten maken maar ieder mens moet zijn fouten ook toe durven te geven.”

Nieuw geluk
Het gemis na het overlijden van Lina was groot maar het stel wilde niet direct opnieuw proberen zwanger te raken. Tóch gebeurde dat en was Sadegül zes maanden na het verlies van Lina weer zwanger. Inmiddels is hun tweede dochtertje gezond ter wereld gekomen. “Onze dochter is geen vervanging van Lina maar we zijn erg gelukkig met haar. Toch is het ook erg dubbel”, vertelt Sadegül.

“Het is namelijk heel confronterend. Want in het begin leek ze heel erg op haar zus maar nu weet ik dat niet meer. Ik ben heel trots als ze lacht, maar tegelijk is er geen grotere confrontatie. Je vraagt je tegelijk af hoe zou Lina erbij gelopen hebben en zouden ze nog steeds op elkaar lijken? Hoe zou Lina lachen? Hoe zou zij kruipen? Dat zijn de dingen waar ik nog steeds heel veel moeite mee heb.”

Tijdens haar tweede zwangerschap had Sadegül ook veel stress vanwege de zaak rond Lina. “Daar heeft mijn tweede dochter zeker wel last van gehad. Ze moest in het begin heel veel huilen. Misschien was ze zelfs wel een huilbaby maar hadden wij dat niet door omdat we zó gelukkig met haar waren. Maar ze heeft zeker die stress meegekregen.”

Reactie ziekenhuis
Volgens het ziekenhuis zijn er na de dood van baby Lina verschillende onderzoeken geweest. “Daaruit blijkt dat we niet eenzijdig kunnen zeggen wat de doodsoorzaak is”, aldus Christianne Lennards van de Raad van Bestuur. “Maar dat betekent niet dat wij deze zaak niet ontzettend betreuren. Het is een hele verdrietige gebeurtenis. In de eerste plaats voor de ouders”, vertelt Lennards. “Maar ook voor ons personeel. Dit doet ontzettend veel met ze. Mensen zijn trots op hun werk en zijn heel erg verdrietig als zoiets gebeurt. Dit wil niemand. Iedereen handelt hier naar eer en geweten en wil het beste voor onze patiënten.”

Volgens Lennards heeft het ziekenhuis vanaf het begin openheid van zaken gegeven. ‘En nog steeds willen wij alle vragen van de ouders zo goed mogelijk beantwoorden.”

MMC: ‘Er is niet EEN oorzaak aan te wijzen’.

De zaak komt in mei voor de medische tuchtcommissie.