Baby Charlotte overleden in Tergooi ziekenhuis: ’Door fout op fout is onze dochter dood’

’Door fout op fout is onze dochter dood’

Bloeddruk / Hilversum

Ruim 4,5 jaar na het overlijden van baby Charlotte in ziekenhuis Tergooi in Blaricum verschijnt de – inmiddels gepensioneerde – verantwoordelijk gynaecoloog dinsdag voor het Medisch Tuchtcollege. ,,Schandalig, dat het zo lang moest duren”, zegt vader Konrad van Eck uit Hilversum.

,,Door een opeenstapeling van fouten ligt onze dochter nu drie meter onder de grond. We willen openheid van zaken en een klein beetje gerechtigheid”, vertelt hij.

13 augustus 2013: Paulien van Eck is ruim veertig weken zwanger als ze voor een routinecontrole bij de verloskundige is. Haar bloeddruk is te hoog en ze moet direct naar het ziekenhuis. ,,In Tergooi hebben wij de gynaecoloog ’s middags alleen gezien toen hij om tien voor drie de vliezen brak.”

Om zes uur ’s avonds verliest de Hilversumse vaginaal veel bloed. ,,Waarschijnlijk was een groot placentabloedvat van de baby gescheurd.” Ineens ziet Van Eck op de monitor de hartslag van de baby omlaag duiken. ,,Wij vroegen om de gynaecoloog, maar de verloskundige wilde zelf uitzoeken wat er aan de hand was.” De toestand van de baby verslechtert. De verloskundige belt de gynaecoloog. ,,Zijn telefoon werd beantwoord door een operatiemedewerker, want hij was een andere patiënt gaan opereren.”

Keizersnede

,,Om kwart voor zeven, 45 minuten na het ontstaan van de foetale nood, komt eindelijk een van huis opgeroepen gynaecoloog onze OK binnen. Hij heeft zijn handen in de lucht en zegt: ’Ik ben de dokter’. Hij begint met de keizersnede en binnen twee minuten heeft hij onze levenloze baby uitgenomen.”

’Door fout op fout is onze dochter dood’
Vader Konrad van Eck: ,,Charlotte was een schitterende, kerngezonde baby, helemaal af.

Pas na 23 minuten reanimeren start het hartje weer. Baby Charlotte gaat naar het VUMC in Amsterdam. Daar overlijdt ze de volgende avond in de armen van haar ouders, ten gevolge van ernstig zuurstoftekort. ,,Wij verwijten de gynaecoloog dat hij er niet was toen onze baby hem nodig had. Hij had zich vastgezet in een andere operatie en gokte met het leven van ons ongeboren kind.” Volgens Van Eck zei de arts later ’dat hij via de telefoon het beleid heeft bepaald’.

Een jaar later meldt Tergooi de calamiteit bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg en wordt een onderzoek ingesteld. Onderzoekers concluderen dat ’er tekortkomingen in de zorgverlening zijn geweest’ en dat tijdverlies is opgetreden doordat de gynaecoloog ’te weinig actie’ ondernam. Ook was de ’ernst en mate van superspoed’ niet bekend op de OK. Bij eerder ingrijpen waren ’de overlevingskansen van het meisje mogelijk groter geweest’.

Onder het tapijt

Tergooi liet eerder weten dat ’verbeterpunten’ zijn ingevoerd, maar wil nu niet reageren omdat de zaak voor de tuchtrechter komt. Van Eck heeft de indruk dat verloskundigen in het ziekenhuis er nog steeds vaak alleen voor staan.

De Hilversummer, inmiddels vader van een zoon van drie: ,,Charlotte was een schitterende, kerngezonde baby, helemaal af. Ze hebben het in Tergooi gigantisch verprutst en geprobeerd dat onder het tapijt te vegen.”